De aandacht

London (England)


Send Feedback
Share

Toespraak tot Sahaja Yogi’s – De aandacht – Dollis Hill, UK – 26/05/1980

Translation not verified. Dear yogi, register as volunteer to do so.
Vertaling niet geverifieerd. Beste yogi, registreer als vrijwilliger om dit te doen.

De aandacht vormt het geheel van het stramien van je wezen. De totaliteit van dit stramien is de aandacht. Hoezeer je haar uitgediept hebt, tot op welk punt je haar ontdekt hebt, hoezeer je haar verheven hebt, dat is een andere zaak. De aandacht is CHIT.

En God is aandacht, het vermogen bewust te zijn.

Hoezeer je aandacht verlicht is, is een andere zaak. Maar de aandacht in je is God. Als je tot op dat punt verlicht bent, is de aandacht in je God. Zij is als een stramien. Men kan zeggen dat zij als een scherm is opgespannen voor de projectie van een film. Welke ook de strevingen of de hinderpalen, welke ook de bewegingen van deze aandacht zijn, zij zijn zichtbaar op dit scherm. Ik ken het woord niet voor VRITTI. Het is niet helemaal dat waartoe een persoon in staat is, het is dat waarnaar een persoon streeft, dat waarnaar zijn aandacht gaat.

Onze aandacht is een scherm. Een absoluut zuiver scherm zonder vlekken. Aanvankelijk zal het de invloed van de drie guna’s ondergaan. De drie guna’s komen zoals je weet, één van je verleden, de andere van je toekomst en de derde van je heden.

Welke ook onze ervaringen zijn geweest over een welbepaald gebeuren of elke omstandigheid, alles is tot op heden helemaal in ons geheugen opgenomen. Zo je bijvoorbeeld de zwarte kleur ziet, wordt alles wat aan die zwarte kleur verbonden is in je geheugen vastgezet. En zo gauw je deze kleur ziet, manifesteert zich een groot deel van dit geheugen. Dit betekent dat zodra je met je aandacht kijkt, de aandacht verstoord of gekleurd wordt door alle herinneringen aan deze zwarte kleur verbonden.

Dan grijpt je actie plaats, je handelt volgens de wijze waarop je aandacht werd beïnvloed. Iets wordt bijvoorbeeld door deze vlam verbrand.

Jullie hebben er je allen rekenschap van gegeven. De volgende keer als jullie een vlam zien, zal de eerste zaak die jullie doen zijn: voorzichtig wezen. Dit omdat je aandacht van dit feit bewust zal geworden zijn van zo gauw je het hebt gezien. En dit alles is te wijten aan het feit dat het scherm van je aandacht, uit zichzelf, deze beelden doorheen je vroegere ervaringen op het scherm gaat projecteren.

Het gaat op dezelfde wijze als je een zaak van te voren hebt beraamd of als je ideeën over de toekomst hebt bedacht. Bijvoorbeeld heb je gesteld dat als je die bepaalde persoon zou tegenkomen, je hem dit zou zeggen. Zodra je deze persoon zal tegenkomen zal je aandacht beginnen te bruisen van de ideeën die je op voorhand hebt bedacht en het zullen deze ideeën zijn die je zal volgen bij het spreken.

Alles is in je opgeslagen, of het een zaak is uit het verleden of over de toekomst, en alles wordt onder je aandacht gesteld doorheen het bruisende proces dat afhangt van de natuur van je strevingen. Datgene waartoe je natuur je drijft wordt VRITTI genoemd. VRITTI is een zeer neutraal woord dat niets slecht betekent, maar gewoonweg dat waardoor je bent aangetrokken. Het is een temperament dat je drijft. Wat ook je temperament is, vritti werkt op die manier.

Zo er bijvoorbeeld een blinde op straat loopt, zal de ene persoon zich opwinden tegen hem, een ander zal medelijden met hem hebben, een derde zal hem zijn hulp aanbieden. Vritti is het temperament dat je in jezelf bewerkt hebt door de drie guna’s. En dat is de reden waarom de aandacht zich identificeert met jou. En zo je geïdentificeerd bent met je vritti’s, met je temperament, bevind je je nog in de zone van de valse identificaties…

De aandacht is zuiver en eenvoudig in de onschuld van een kind: het ziet elke zaak in het licht van de huidige ervaring dat het beleeft, daar het geen herinneringen heeft. Het is nodig dat het zijn hand verbrandt om er zich rekenschap van te geven, het moet iets kouds aanraken om te weten dat het koud is. Zijn herinnering is nog niet opgebouwd. Het leeft dus in de actualiteit van de ervaring, maar zijn ervaring wordt herinnering. En als de herinnering zich sterker heeft opgebouwd, wordt de persoonlijkheid door de herinneringen aangetast. Op deze wijze komen alle soorten conditioneringen, bv. je lectuur. Zelfs de sfeer kan terug in je herinnering komen.

Tracht een roos te ruiken: alle herinneringen aan zo’n roos verbonden komen terug boven en soms voel je je verrukt of soms in tegendeel zeer droevig, naargelang van de situatie. Je voelt je gelukkig of ongelukkig want elke ervaring bewerkt een herinnering in je. Deze kan zich opgebouwd hebben in het superego en in het ego. Als zij zich vastgezet heeft in het ego, dan heb je waarschijnlijk plezier ondervonden. Als iets vreugde verschaft aan je ego, dan zal je je gelukkig gevoeld hebben. Als dit niet het geval is, als deze ervaring geen voldoening met zich meebrengt voor je ego en je door haar in de verdrukking komt, dan gaat haar herinnering in het superego.

Zo zijn de twee gewaarwordingen van plezier en ongenoegen toestanden die je nog steeds situeren in de illusie of de mythe. De mythe is nog daar en je dient daar nog bovenuit te stijgen. Zo je je in een gegeven situatie gelukkig voelt, ondervond je voor de realisatie slechts genoegen daar dit genoegen je ego de gelegenheid geeft zich op te blazen.

En zo je ongenoegen ondervindt, weet dan dat je ego enige verdrukking ondervindt en dat het superego zich opblaast. Geen van beide situaties zal ook maar van enige hulp voor je geweest zijn voor je groei.

Zij hebben enkel zo een afmeting aangenomen dat je nooit in de realiteit van de ervaring bent. De echte ervaring kan niet plaatsgrijpen aangezien je aandacht dusdanig verward is. Zo de beweging naar links plaatsgrijpt, wordt je aandacht vertroebeld door angst, door lijden, door droefheid, wanhoop of, en ontmoediging.

Zo je je door een beweging naar rechts laat meeslepen, word je in vervoering gebracht, opgewonden, heerszuchtig.

De kleur die de linkerkant weergeeft, is blauw en het blauw gaat beetje per beetje naar zwart. Daar waar voor de rechterkant de kleur geel, geelgoud is dat gaat naar oranje en uiteindelijk naar rood. Rechts ga je naar agressiviteit. Links ga je naar een toestand van volledige entropie, een toestand waar je gescheiden bent van je Zelf, van jezelf: een volledig gestolde, bevroren toestand. Aan de ene kant word je helemaal bevroren, aan de andere kant ben je helemaal verhit. De twee gevallen vertegenwoordigen bewegingen in de slechte richting.

Zelfs als de aandacht in het centrum wordt gehouden, als je erin slaagt om je aandacht meer in het centrum te houden, ook daar blijft zij niet daar het om een zeer gevoelig punt gaat. Zo wij bv. vuur gebruiken, kunnen wij het aanwenden om het huis af te branden en kunnen wij het eveneens aanwenden om rook te maken. Maar wij kunnen het vuur eveneens op een verstandige wijze gebruiken, aangepast om voedsel te koken of om licht te maken.

Is er teveel dan kan het op brand uitlopen, is er te weinig dan wordt alles in de rook gezet. Maar in het centrum, als je weet hoe evenwicht te brengen, kan je het aanwenden voor je eigen doeleinden, voor de keuken, om licht te maken… eveneens voor een Puja.

Op dezelfde wijze echter, als wij onze Guna’s in het juiste evenwicht brengen, worden wij stilaan meester van de situatie. De aandacht wordt niet meer meegevoerd door zaken uit het verleden of zaken die wij verstaan hebben doorheen onze herinnering of onze oude ervaringen. Ook wordt zij niet naar rechts meegesleurd, waar wij heersers worden en anderen trachten te bevelen. Inderdaad, als de beweging te ver naar rechts gaat, loopt dit uit op bloedvergieten zoals wij reeds gezien hebben.

De mensen hebben moeite om te verstaan, wanneer de geest te religieus wordt zoals vandaag in Iran, hoe de beweging naar rechts plaatsvindt. Eerst vijandigheden, repressies en nu vergiet men bloed. De christenen hebben hetzelfde gedaan. De brahmanen hebben hetzelfde gedaan in Indië. De boeddhisten hebben hetzelfde gedaan en zelfs waar zij geweldloosheid predikten, hebben zij bloed vergoten omdat de beweging naar rechts is overgeheld.

De bewegingen naar de linkerkant zullen je drijven om vals en obscuur te zijn. In tegenstelling zullen zij die rechterkant ingaan, zoals de grote naties die verondersteld worden “ontwikkeld” te zijn, de oorlog verrechtvaardigen…

Het verschil tussen een gerealiseerde en een niet‑gerealiseerde persoon, is dat de aandacht die je de mythe voor realiteit deed nemen, verdwenen is, zich heeft opgeheven: je bent in staat te zien dat het een mythe was. De aandacht is in staat, klaar te zien dat het mythe was. Je kan het zelf zien en het zelf ongedaan maken…

De eerste vereiste is zich te kalmeren, en voor jezelf te stellen dat je al deze denkbeeldige zaken niet meer zal toelaten in je aandacht. Al deze zaken zijn niets anders dan mythe! Maar je hecht te veel belang aan de mythen, je neemt ze zo ernstig op! Het zijn slechts mythen. Nu je gerealiseerd bent, heb je zin om te lachen om de mensen die zich laten meeslepen voor een niemendal, is het niet? Maar zeg je het aan de persoon in kwestie, dan zal hij je hardvochtig vinden. Hij zal je zeggen dat je geen gevoelens hebt, en hij zal in staat zijn een groot gedicht te schrijven!

Ga kijken naar gelijk wie van degenen die er zo’n hoge stand op nahouden, zij die zich aan het hoofd van zaken bevinden, en je zal zin hebben om te lachen. Maar zij zullen denken dat je niet gebruikt kan worden door de maatschappij, dat je niet rendabel bent, dat je voor niets goed bent, parasieten.

Zo, nu je je realisatie hebt, nu je “verlicht” bent, begrijp dat je je aandacht moet verhogen, je bewustzijnsniveau steeds hoger moet brengen. Wat is er eigenlijk bij je realisatie gebeurd? Je Kundalini is opgeklommen en gestegen, ter vergelijking zou men kunnen zeggen dat zij met een fijn haartje je Sahasrara heeft doorboord. En de Genade vloeit in je. Maar het is een heel zwakke beweging die een aanvang heeft genomen. Niettemin is zij begonnen. Je hebt haar nog niet versterkt, en je chakra’s zijn enkel in het centrum doorboord. De rest van de aandacht is echter onaangeroerd, dusdanig onaangeroerd dat je zelfs niet voelt dat je chakra’s doorboord zijn. Je dient dit uit te breiden, te ontplooien op zo’n wijze dat meer slierten van de Kundalini kunnen doordringen. Zo zal de aandacht die zich in de centra bevindt, zich uitbreiden. Door deze uitbreiding vaagt zij alle “laterale” mythen weg (alles wat zich op de zijkanten bevindt en de mythe opzet).

Voor elke chakra is onze aandacht gewekt in het centrum dank zij dit licht dat het centrum doorkruist. Maar het licht is nog te zwak voor al de duisternis die je opgestapeld hebt…

Eerst dien je te leren rijden, nadien leg je een examen af. Men zal je vragen in slalom voorbij vijf dicht bij elkaar geplaatste stenen te rijden, en je zal er niet in slagen! Waarom? Het is slechts zo dat men van jou een meester maakt. De beheersing van je aandacht zal plaatshebben als je zult beginnen in te zien dat alles slechts een mythe is. Het is slechts een illusie die je doet lijden! Werp haar dus weg! Het volstaat haar weg te gooien en te beseffen dat je de aandacht bent, het eeuwige bewustzijn, dat je het eeuwige leven bent, en dat het enige dat je ervan scheidt de onwetendheid is.

En de onwetendheid is heel eenvoudig te begrijpen: je houdt de mythe voor de realiteit.

Laat dit alles vallen, het is slechts mythe! En je zal verstomd staan te zien hoeveel je aandacht gaat toenemen. En al deze dwaasheden die de gewoonte hadden om je angstig te maken of je op te winden, zal je zien verdwijnen en je zal met dit alles kunnen lachen. Pas dan zal je volop genieten van jezelf daar je aandacht totaal ondergedompeld zal zijn in de gelukzaligheid van het Zelf.

Ik heb gezegd “je zal”, Ik zeg “je bent reeds” in deze gelukzaligheid ondergedompeld. Handhaaf haar. Je moet je er in je dagelijkse leven constant op toeleggen.

Hoe de herinneringen, de slierten uit het verleden ombrengen? Om de herinneringen aan het verleden teniet te doen, dien je nieuwe herinneringen, een nieuw geheugen te scheppen. Je dient je op het ogenblik te herinneren waar je je realisatie hebt gekregen. Denk er bestendig aan. Herinner, telkens als welke herinnering ook tracht binnen te sluipen, hoe je je realisatie gekregen hebt. Bij welke herinnering dan ook die je stoort of zelfs opwindt, herinner je het ogenblik van je realisatie, hoe de realisatie tot je gekomen is.

Zo je je agressief voelt of woedend over iets, herinner je dan hoe gelukkig je je voelde, hoeveel vreugde je hebt gevoeld wegens het afstand doen, wegens je overgave aan God (surrendering).

Denk eenvoudig aan de vreugde van het “surrender” en van het oplossen en versmelten in je zelf. Zo dienen nieuwe herinneringen, een nieuw geheugen te worden opgebouwd. Als je nieuwe herinneringen begint op te bouwen, dan begin je ook nieuwe momenten te vergaren die ook dergelijke herinneringen bevatten. De herinnering iemand geholpen te hebben of iemands Kundalini te hebben doen stijgen. Het enige probleem is dat als je de Kundalini van iemand doet stijgen, je je in een staat van gedachteloos bewustzijn bevindt. Er zullen geen gedachten zijn, en de gedachte is het enige dat zich indringt. Maar op dat moment is het de vreugde die je kan onthouden, de vreugde de Kundalini te wekken. Als je de vreugde kunt onthouden, de Kundalini van anderen te hebben gewekt, zal je in jezelf een nieuwe rijkdom voelen wegens deze mooie ogenblikken. En al deze andere ogenblikken die je verwarring of angst of zogenoemde vreugde en last brengen, gaan verdwijnen.

Dan is het de zuivere vreugde die in je zal komen. Want nu zijn de meeste van je ervaringen die van vreugde. De vreugde kent geen gedachten, zij is enkel een ervaring (PRATEKSH). Daarom heb Ik je gezegd je ogen open te houden. Ik hoop dat je begrijpt wat Ik daarmee wil zeggen.

Moge God je zegenen.