Toespraak tot Sahaja Yogi’s – Europa en de lever

Paris (France)

1981-06-20 Seminar Day 1, Europe, the Liver, How to Love, 79' Add subtitles:
Download video (standard quality): Download audio:
Transcribe/Translate oTranscribe


Toespraak tot Sahaja Yogi’s – Europa en de lever – 20/06/1981 – Parijs, Frankrijk

Translation not verified. Dear yogi, register as volunteer to do so.
Vertaling niet geverifieerd. Beste yogi, registreer als vrijwilliger om dit te doen.

Het. eerste wat Europa moet doen, is aandacht geven aan de Swadishthan, want Europa is de lever van de wereld, en de lever is afhankelijk van de Swadishthan. De functie van de lever is alle ongezonde elementen te elimineren, alle gifstoffen die slecht zijn voor de ontwikkeling van het individu: al deze dingen kan men gifstoffen noemen. Dus, de rol van Europa bestaat erin om alles wat gif voor de gemeenschap is, te elemineren.

Dit land heeft belangrijke, zeer goede personen gekend, voor dewelke Ik veel respect heb; een van hen is Emile Zola, die zeer duidelijk de verdorvenheid van het mentale heeft beschreven, hoe een menselijk wezen zichzelf kan vergiftigen, en hoe de maatschappij zich vergiftigt.

In een roman, Nana, beschrijft hij een zeer decadente en verdorven maatschappij, hij vertelt erin hoe deze maatschappij een mens volledig tot een stompzinnige transformeert. Hij beschrijft een mens die een beetje op Aristoteles gelijkt, en hoe iemand extreem stompzinning kan worden wanneer hij buigt voor zijn fysieke verlangens; en de vier aspecten van een zelfde vrouw; hoe ze terzelfdertijd een goede echtgenote en een kompleet verdorven wezen kan zijn.

Er is ook de Maupassant die Ik op 13, 14-jarige leeftijd gelezen heb, en die, in deze periode, zeer veel indruk op Mij gemaakt heeft, en die geprobeerd heeft te beschrijven, hoe het gif uit de maatschappij te verdrijven. In Frankrijk zijn er ook veel religieuse schrijvers die gerealiseerde zielen waren.

Jeanne d’Arc is een ander voorbeeld van een zeer krachtige vrouw die de kracht van de maagdelijkheid had; een zeer eenvoudig landbouwersmeisje kon een heel leger kontroleren, dank zij haar maagdelijkheid.

De vraag is niet te weten of zij succesvol waren, maar zij hebben op zeer dappere en duidelijke manier de krachten van het Goddelijke, en de zuiverende kracht van de lever getoond.

In het menselijk wezen zijn er verschillende soorten gifstoffen. De eerste is de fysische: als je gifstoffen inneemt, wordt je lever beschadigd. En om als het ware de collectieve lever, de universele lever uit te dagen, is men begonnen met het distilleren van wijnen, van sterke alcohol, die zowel de individuele lever beschadigt, alsook de universele.

Onze lever is het symbool van de lever van het primordiale wezen. Men kan zeggen dat onze lever één van de cellen is van de Europese lever. Dus is de verantwoordelijkheid van de Europeanen de gifstoffen van het universum te verwijderen, en niet van ze te consumeren of aan te pr ijzen.

Deze lever die Europa is, zou in goede staat geweest kunnen zijn, maar er zijn zoveel soorten gifstoffen die zich geïnstalleerd hebben, dat ze niet meer in staat was ze te elemineren.

Het is een vicieuse cirkel, want de lever ondersteunt onze aandacht en als je aandacht niet gefixeerd is op de noodzakelijkheid van de zuiverende functie, kan om het even welke gifstof je vergiftigen. Alcohol, of om het even wat stijgt naar het hoofd en zwakt je bewustzijnsniveau af.

En dit verzwakte bewustzijn maakt het mogelijk de zogenaamde realiteiten van het leven te vergeten. En meer en meer aanvaardt men deze situatie alleen maar om aan het heden te ontsnappen.

En heel het systeem van de Europeanen is vergiftigd. Ze zijn begonnen te leven in een wereld van valse aanmatigingen. Als een mens alcohol drinkt, is men meer gevoelig voor de aspecten van het onderbewuste, en de start van het onderbewuste begint op het niveau van sex. Als men zich in deze richting beweegt, gaat men veel belang hechten aan het extreme. Het teneer gaan brengt je op het punt van de sex. Dit is de reden waarom de profeten tegen het gebruik van alcohol waren; als men alcohol gebruikt verliest men het begrip voor menselijke waarden.

Men begint compromissen af te sluiten, en men zegt: “Wat is er slecht aan het drinken van een beetje alcohol?” Als het dharma, de manifestatie van onze deugd, door dit gif aangevallen is, wordt de basis zelf op dewelke ons zijn steunt, aangetast. En op dit niveau van het conflict, begint men te denken aan God en aan religie. Maar ook dat is vervormd door de vergiftiging van de lever.

Bij voorbeeld zijn er mensen die asceten geworden zijn. Het katholicisme in dit land is zeer krachtig geworden, maar heeft het consumeren van alcohol niet verbannen. In het begin wel, maar daarna hebben ze de verbanning verzwakt…

Als je niveau van bewustzijn vertroebeld is, zijn je ideeën in verband met sex ook vertroebeld. Je begint compromissen te sluiten op het niveau van je seksueel gedrag. Zo ontstond een soort grappig conflict bij de menselijke wezens dat zij asceten moeten zijn én alcohol drinken. Door het drinken van alcohol verliezen ze hun waarden in verband met sex, en ze weten niet wat te doen met zichzelf. Het is daarom dat religieuzen en asceten innerlijk met problemen zaten, maar zij uiterlijk een schijn van vrede en ascetisme te kennen gaven.

Op een dag vroeg ik aan de vriend van mijn man, zeer duidelijk:

“Wat gebeurt er wanneer je dronken bent ?” En hij antwoordde: “Ik heb een nieuw type van gehechtheid aan vrouwen en aan hun lichamen.

Ik respecteer hen niet meer als moeder of als zuster, maar ze behagen me als vrouw”. Op dezelfde manier als een dier de andere helft van zijn soort ziet als een aantrekkelijk dier. Op een manier dat alle aspecten van de ontwikkeling van het familiale, van het huwelijksleven, het respect voor de maagdelijkheid van de vrouw, dit alles is verdwenen. En wat hij ook zei is, dat sommige van zijn vrienden hun eigen zusters begonnen te zien als aantrekkelijke vrouwen, dat vaders hun eigen dochters als vrouwen zagen, en moeders hun eigen zonen als man zagen.

Op zo’n manier dat de edele relaties die zich in de evolutie van het menselijk bewustzijn hebben ontwikkeld, die het mogelijk gemaakt hebben dat die verschillende graden van liefde, van relaties onder de mensen groeiden, en die het mogelijk gemaakt hebben een maatschappij op te richten verloren zijn gegaan.

Als een menselijk wezen zich zo gedraagt, voelt hij innerlijk dat hij een fout heeft begaan, zelfs als hij het niet toont, voelt hij het innerlijk. Hij begint te vechten tegen zijn eigen zuiverheid, tegen zijn eigen onschuld, tegen zijn eigen innerlijk.

Hij komt ertoe zichzelf ervan te overtuigen dat hij niets verkeerd heeft gedaan, en dat dit alles helemaal normaal was, zoals een dief na meerdere diefstallen een overtuigde boosdoener wordt. Het is zo dat hij zijn innerlijk conflict oplost met een sterke rationalisatie, omdat hij niet elk moment met dit conflict kan leven.

Het. probleem is, dat wanneer de lever door deze conflicten aangetast is, het zelfvertrouwen fel vermindert. Als Moeder, verwijt ik niemand, en Ik verwijt eerder mezelf, want toen de Incarnaties op deze aarde gekomen zijn, hebben de Profeten tegen alcohol gesproken, maar ze hadden duidelijk moeten uitleggen dat alcohol gif is, gecreëerd en, getormenteerd door demonen om de wereld te vernietigen. Veronderstellen we dat ze zouden uitgelegd hebben dat het effect hetzelfdezou zijn als een atoombom, niemand zou er van gedronken hebben! Maar ze hebben enkel gezegd: “Drink niet”. En door dit alleen te zeggen hebben ze een probleem voor de mensen gecreëerd, want als men hen een keer zegt iets niet te doen, zullen ze het tien keer meer doen. Kinderen zijn zo… En één keer ze deze gewoonte aangenomen hebben, hebben ze niet meer de mogelijkheid terug te stappen.

Bij voorbeeld heeft Christus niet tegen alcohol gepraat, want zijn werk lag anders. Krishna heeft nooit tegen alcohol gepraat, Rama ook niet. Wat dat betreft, geen enkele van de Incarnaties heeft ooit tegen alcohol gepraat, met uitzondering van de Primordiale Meesters.

En toen deze Profeten zegden; “Drink niet”, zijn de volkeren waar ze zich incarneerden nu de grootste alcoholiekers geworden.

In het begin zijn de Europeanen, als lever van de planeet, zich hiervan bewust geweest.* En hun bewustzijn zelf was zo’n krachtige guru dat zij helemaal tegen het gebruik van alcohol waren. En om het bewustzijn te domineren, is het ego begonnen met te zeggen: “Al drinkende zullen we ze doen zwijgen…”. Wat de moslims betreft; Mohammed heeft zeer duidelijk gezegd dat men geen alcohol mocht drinken, hij heeft gezegd dat geen enkele gifstof genomen mag worden. Maar eerst zijn ze beginnen te roken, zeggende dat Mohammed niet tegen tabak gesproken had. Dit is normaal omdat in deze periode men dit niet deed. Hij kon niet weten dat de mensen deze gewoonten zouden ontwikkelen, en hij wist niet dat er drugs zouden bestaan als LSD, hashies enz… Als hij dit geweten had, zou hij het zeker duidelijk gezegd hebben: “Je moet dit niet nemen, want het zijn gifstoffen, want dit kan dit of dat veroorzaken voor uw aandacht, voor de maatschappij, enz.”

Hij heeft niet gedacht dat de mensen hun wijsheid niet zouden gebruiken; wat deze Incarnaties ontbrak is het menselijk bewustzijn; Zij verstonden de natuur niet van deze gekke mensheid. Zij konden niet begrijpen dat de mensen zo vaak kinderachtig en stompzinnig waren.

En anderzijds hadden ze een ander werk te doen dat hen sterk bezig hield.

Maar een Moeder begrijpt. Daarom vergeeft ze. En zij weet dat men dit heel duidelijk moet uitleggen; Dat men moet uitleggen, een klaar en volledig beeld geven, zeggen waarom deze gifstoffen je fysisch, mentaal, emotioneel en spiritueel benadelen.

Zo moet men begrijpen nadat men bij Sahaja Yoga komt dat, als onze aandacht niet klaar is, het licht van de Spirit niet zal schijnen, zoals deze plaats een zuivere atmosfeer heeft.

En als de zon opkamt, schijnt het licht zeer goed in deze plaats. De Spirit is onveranderlijk. Hij kan niet onzuiver worden, hij kan niet vernietigd worden. Maar als de aandacht niet zuiver is kan zij je verhinderen de Spirit te zien.

De lever is als een lampekap van een lamp: hij bevat de ruimte die de aandacht is. Als men de lamp binnenin de lampekap zet en de lampekap is vuil, ziet men het licht niet. Als de lampekap volledig zwart is, voelt men zelfs niet dat er licht is aan de binnenkant. Dit is een analogie vertrekkende van dode zaken, en wij praten over levende zaken.

Wanneer de Kundalini rijst voedt ze eerst je Swadishthan. En het is de Swadishthan die waakt over je aandacht: hij reinigt, hij zuivert uw aandacht via de lever, de pancreas en de nieren. Hij onderhoudt deze aandacht via de milt. Hij maakt de aandacht rijker door de vetcellen te transformeren in hersencellen. De hersencellen zijn zeer bijzonder; zij hebben een aandacht die naar buiten gaat.

Als een mens iets bekijkt dan creëert hij een gedachtengolf van zichzelf daarover. Alle dimensies van de estetiek, kleuren, vormen, zijn in de menselijke hersencellen. De dieren hebben dit niet. Als een artiest dit bloemstuk ziet, kan hij zijn aandacht op die manier projecteren dat hij iets meer ziet. Hij kan de atmosfeer creëren, de atmosfeer door dit bloemstuk gecreërd reproduceren met enkele zinnen. Een toneelschrijver kan een stuk maken waarin hij een stemming, een atmosfeer weergeeft. Een musicus kan een melodie spelen die een atmosfeer van abstracte vreugde geeft.

Het is alleen de menselijke geest die naar abstractie kan gaan. Er bestaan zeer grove mensen, maar zij kunnen ontwikkelen en zeer subtiel worden, en bekwaam worden om zich te projecteren in de dimensies van het abstracte. Er is geen einde aan de dimensies van het menselijk brein.

Een wetenschapper kan vinden wat er in dit blad is, terwijl een dier er niets meer zal in zien dan een blad.

De dieren kennen geen manieren, of methodes om liefde die andere personen niet kwetst, uit te drukken.

Dit alles komt van de menselijke hersencellen. En deze multidimensionele hersencel wordt ondersteund door de aandacht.

Ik ken grote Indische artiesten die volledig verloren zijn gegaan omdat ze dronkaards geworden zijn, of omdat ze een ander deel van hun wezen aangewend hebben door het gebruik van hashies of andere dingen…

Maar de slechte effecten van alcohol worden niet direct door de persoon opgemerkt, omdat alcohol het ego opblaast. Hoe is het mogelijk dat iets dat je naar het onderbewustzijn brengt, het ego kan opblazen?

Het probleem is dat men alcohol drinkt om het ego te ontwijken, omdat men het ego niet onder ogen durft te zien. Men wil ontsnappen aan zijn persoonlijkheid en men neemt alcohol. Indien men het ego onder ogen had genomen zou het verminderd zijn. Wanneer men terugkeert van dit tripje, verweg van het ego, is het ego gegroeid, het is een grote ballon.

En omdat het ego geaktiveerd is zijn de hersencellen het ook gedurende een zekere tijd. Voor een bepaalde tijd, niettegenstaande de drank, kan men zeer veel kracht hebben, men kan een succesvol persoon zijn, of een groot redenaar zoals Hitler bijvoorbeeld, en dit zou lange tijd kunnen doorgaan als men niet aangetast was doop de katers. Maar al die gifstoffen hebben de mogelijkheid om te reageren. Al wat niet Goddelijk is zal op de lange duur tegenwerken. En na een zekere tijd vind je naties na naties die verdwijnen zoals het Romeinse keizerrijk. Engeland toont goed de weg. Ook Frankrijk, Zwitserland heeft nog een ander probleem: zij hebben een soort verkeerde militaire training. In Noorwegen pleegt men zelfmoord, Zweden concureert hierin met hen, Spanje, de Spanjaarden zijn een tijd zeer agressief geweest: zij zijn naar Chili en Argentinië geweest en nu worden ze verondersteld een ontwikkelingsland te zijn. Het is een arm land. En Portugal?

De Portugezen zijn tot in Indië gegaan, ze hebben ons gedurende verschillende jaren gedomineerd.

De Engelsen hebben gedurende 300 jaar Indië gedomineerd, en nu kunnen ze met moeite een glas vasthouden zonder te beven.

Hoe zullen ze de kroon van hun rijk op het hoofd houden? Ze hebben overal stakingen. Dit alles om te drinken… waarom willen ze meer geld?

Om te drinken… Zullen ze iets beters doen met dit geld? Als je meer geld geeft aan mensen, het eerste wat ze doen is naar de kroeg gaan.

Als ze door God gezegend zijn met een mooie wijnoogst maken ze meer wijn. Geef hen om het even welke kracht, ze maken atoombommen…

Maar de verwarde gewoonten, die de mensen ontwikkeld hebben, komen van het feit dat hun bewustzijn volledig bedekt is met rook van gifstoffen.

De mensen hebben geen zelfvertrouwen meer. Ze hebben alleen nog ego. Maar het zelfvertrouwen komt door onze deugden, door de manifestatie van je Spirit. Wanneer je gelukkig bent met je deugden, dan heb je zelfvertrouwen. De wandelingen in het ego zijn slechte experimenten, als je je neus tussen alles steekt zal je hem pijn doen, en op die manier verliest men vertrouwen, heeft men schrik. Maar een deugdelijk persoon heeft geen enkele reden om te wantrouwen, reageert niet in functie van zijn ego want zijn grootste deugd is te beminnen.

En nu: HOE TE BEMINNEN ?

Onze ideeën komen vanuit ons ego. Liefde is dat uw echtgenoot, geliefde of uw vriend u bloemen brengt, en de vrouw moet glimlachen. Of ze zin heeft om te glimlachten of niet, zij moet glimlachen. En al deze ideeën over liefde zijn romantisme… Trouwens, men “valt” in liefde,(fall in love) men moet “vallen”… Men verheft zich niet in liefde, men “valt”. Veel Sahaja Yogis hebben me gezegd: “Moeder, wij zijn nog niet in liefde gevallen”.

Het lijkt wel iets heel dramatisch alsof iets neervalt opdat gij in verliefdheid zou vallen. Ze hebben drie jaar nodig om in liefde te vallen en twee dagen om te scheiden. Liefde beschrijven op de manier waarop de mensen het verstaan is onmogelijk.

Het zijn allemaal nonsens: het is een geschiedenis van het ego.

Je moet het vanuit het hart doen, maar waar is het hart? Het is volledig bedekt door het ego. Dus het idee over liefde is niets anders dan een subtiele expressie van het ego. Gaat het nu om een moederliefde of een vaderliefde dat “ik” is daar altijd; Mijn zoon. Mijn dochter. Mijn echtgenoot. Mijn vrouw. Mijn kind… en dat Mijn is niet de liefde.

Wij wensen dat wij anderen zouden beminnen.

Hoe kan men beminnen als men alles van iedereen analyseert? Bij voorbeeld men bemint deze bloem, men wil deze bloem beminnen: als mens zal ik ze snijden, ieder blaadje wegnemen, er een brij van maken, het eten, en vervolgens zeggen “Ik heb het werkelijk bemind… De liefde is niet zo.

Het is een toestand van je hart. Liefde is een gevoel van geven. De mensen noemen dit opoffering. Iemand zei me: “Oh! U offert uw vakanties op!” Het is geven, en genieten van het geven, dat is liefde. Maar als je probeert te oordelen en te beslissen op een zeer materieel niveau wordt het een grap.

Veronderstel dat je vriend in het Zwitserse leger is. Hij komt terug thuis en hij heeft reeds een grote snor laten groeien, en hij scheert zijn snor. Nadien zegt hij “Gij hebt me nog geen goeiedag gezegd’ Hij zet zijn rechtervoet voor, daarnaast zijn linkervoet en hij zegt; “Laat ons mekaar kussen.”

En vervolgens doe jij hetzelfde in de andere richting en je gaat naar hem.

Hij meet de hoek van uw hoofd, hij raakt met de top van zijn lippen je voorhoofd, en daarna versteent hij als een sfinx. Dit is niet de de liefde…

Het is een staat van het mentale zijn (mind) die men moet bereiken, waarbij men niet oordeelt, men beoordeelt niemand. Men weet dat er een tekort is, maar men omhult het in zijn liefde. Men maakt er een parel van, zoals de zon die schijnt, zij schijnt overal, maakt geen onderscheid, zij bekijkt niet de gebreken, zij telt niet de blaadjes, zij geeft, zij geeft en zij geeft. Het is daarom dat men tot die toestand moet komen waarbij men niets anders doet dan geven, zonder “mij, mijn, van de ander…” in acht te nemen, zonder materiële en andere grove en zotte beschouwingen.

Laat uw hart smelten, laat de liefde vloeien. En jij bent het die er vreugde aan beleeft, niet andere personen! Jij zal er plezier aan beleven!

En als anderen kwaad worden tegen jou, wat dan? Als ze gekke dingen vertellen, wat dan? Je beleeft geen vreugde aan hen, maar aan jezelf.

Dat is echte liefde, het is geen grap.

Voor de liefde zou ik volle boeken moeten schrijven…

Als alle oceanen inkt gaven, en heel de hemel papier, er zou niet genoeg zijn. Omdat het zo mooi is, zo vol energie, zo lichtgevend. Ik kan je niet zeggen hoeveel woorden men hiervoor nodig heeft. Je bereikt deze liefde; dat is de echte liefde. Niet wat de mensen beschrijven. Het vergeeft, en hieraan beleef je plezier; het geeft volledig vertrouwen, het geeft totaal zelfrespect en respect voor anderen, het is de communicatie van de Spirit met de anderen, het is niet rationeel, het is niet logisch. Men kan het niet uitleggen. Men kan niet uitleggen hoe de genade van God werkt.

Bijvoorbeeld, een aartsbisschop in zwarte magie heeft zijn realisatie gekregen! Shri Mataji is vol liefde en genade. Deze die op weg naar de hel waren, hen is de schoonheid van de Spirit gegeven!

Kan men dat in menselijke termen beschrijven? Liefde is dat.

Moge God u zegenen.