Shri Mahavira Puja, Perth 1991

(Australia)



Send Feedback
Share

Shri Mahavira Jayanti Puja – Gidgegannup, Perth, Australië – 28 maart 1991

NlTVD2012-0914

Vandaag zullen we de verjaardag van Mahavira vieren. Mahavira is de incarnatie van Bhairavanath, die jullie ook wel Sint Michaël noemen. Nu zijn er twee heiligen, zoals jullie weten: de ene is Gabriël of Hanumana en de andere is Sint Michaël. De één bevindt zich op de Pingala nadi[1] en de andere, Sint Michaël, op de Ida nadi[2].

Dus, Mahavira moest een hele zoektocht ondergaan. Natuurlijk was hij een engel, maar hij kwam hier als mens en het was zijn taak om uit te zoeken hoe het zit met de linkerkant en hoe de linkerkant werkt. De linkerkant zit heel ingewikkeld in elkaar, veel ingewikkelder dan de rechterkant. Aan de linkerkant hebben we ook zeven nadi’s[3], en deze zeven nadi’s zijn boven elkaar gelegen. Ze staan beschreven in boeken, en men heeft hen verschillende namen gegeven.

De zeven nadi’s die zich aan de linkerkant bevinden verwijzen naar ons verleden, zoals je weet. Zo wordt bijvoorbeeld elk moment verleden tijd. Elk heden wordt een verleden. En verder hebben we het verleden van dit leven, maar we hebben ook nog het verleden van onze vorige levens. Ons volledige verleden ligt in ons opgeslagen, vanaf het begin van onze schepping. Dus alle psychosomatische aandoeningen worden, zoals je weet, enkel en alleen veroorzaakt door entiteiten die je vanuit de linkerkant bereiken. Als iemand bijvoorbeeld last heeft van leverproblemen dan kan hij plotseling aangevallen worden vanuit de linkerkant, vooral vanuit de Muladhara, of van gelijk welke plaats aan de linkerkant, zoals de linker Nabhi. De Muladhara is namelijk de enige chakra die in verbinding staat met de linkerkant, de Ida nadi, terwijl de rechterkant, de Pingala nadi, met de Swadisthana in verbinding staat. Dus de problemen afkomstig van de Muladhara vallen werkelijk buiten het menselijke bereik, en als er een aanval komt op gelijk welke van deze chakra’s aan de linkerkant, dan ontstaan er psychosomatische aandoeningen in mensen.

Zoals ik jullie al vaak verteld heb, is dit een centrum, en dit is een ander centrum, links en rechts, het ene bevindt zich boven het andere. En als je de rechterkant teveel gebruikt dan gaat het tot een bepaald punt waarop er plotseling iets in de linkerkant reageert. Alle soorten aandoeningen, zelfs diabetes, hebben dus in feite een psychosomatische achtergrond.

Neem nu iemand die heel hard werkt, teveel denkt, heel erg rechts is, en plotseling gebeurt er iets, het zou kunnen dat hij diabetes erft omwille van (zaken uit) het verleden, het brengt iets op gang en je krijgt deze psychosomatische aandoening. En zo’n psychosomatisch probleem kan alleen genezen worden als je weet wat het precieze probleem is aan de linkerkant.

Daarom verdiepte Mahavira zich heel grondig in de linkerkant. De reden waarom ik zei dat de linkerkant ingewikkeld in elkaar zit, is dat wanneer je je naar de linkerkant begint te bewegen, de beweging natuurlijk wel rechtlijnig is, maar ze is naar beneden gericht, terwijl de beweging aan de rechterkant omhoog gericht is. De beweging is hier dus naar omlaag, en vervolgens rolt ze zich op, ze vormt windingen, en je beweegt (met de windingen) mee, en dan raak je verstrikt in de windingen. Maar aan de andere kant is de beweging opwaarts, en er zijn veel minder windingen, en daar het een opwaartse beweging is, is het gemakkelijk eruit te raken.

De mensen die in de linkerkant terechtkomen, hoe dan ook, bijvoorbeeld door teveel aan hun verleden te denken, zelfmedelijden te hebben en altijd te klagen, zijn moeilijker dan de mensen die in de rechterkant zitten. Maar mensen die rechts zijn maken het anderen lastig, terwijl mensen die links zijn het zichzelf lastig maken.

Daarom was het nodig dat de linkerkant grondig verkend werd, en dit werd gedaan door Mahavira. Natuurlijk wist hij er alles van, voor zover ik weet. Hij heeft dus heel praktisch, tot in het kleinste detail, vele dingen vernoemd die iemand kunnen overkomen die naar de linkerkant gaat. Hij gaf ons een beeld van de hel. En hij beschreef ook zeven verschillende soorten hel. Ik bedoel, het is zo verschrikkelijk dat ik je zelfs niet wil vertellen wat de hel precies is, afschuwelijk wreed, afschuwelijk vreugdeloos en zo verschrikkelijk weerzinwekkend dat je jezelf zult haten als je eenmaal beseft dat je een fout hebt begaan, dat je een paap hebt begaan, een zonde; en het resultaat is dat je gestraft wordt. Mahavira heeft dit allemaal uitgewerkt, hij heeft tot in het kleinste detail beschreven welke straf iemand te wachten staat die probeert naar de linkerkant te gaan.

Hij heeft ook dingen beschreven in verband met mensen die rechts zijn, maar niet in die mate, want hij moest zich wel met de combinatie (links-rechts) bezighouden, maar vooral met de linkerkant. Zoals ik verschillende mensen al eerder heb verteld, allicht ook hier, heb je een ziel, die bestaat uit de oorzakelijke (elementaire, causale) delen van alle vijf de elementen. Zo is bijvoorbeeld geurigheid het causale van de aarde. De ziel – die een combinatie is van die vijf causale elementen en je (energie)centra, en die ook de controle heeft over het parasympathische zenuwstelsel – bevindt zich aan de buitenkant van het ruggenmerg en activeert het parasympathische zenuwstelsel. Hij staat dus in verbinding met elk (energie)centrum.

Als we sterven stijgt deze ziel samen met de Kundalini en onze Spirit ten hemel, en het is ook deze ziel die nu de verplaatsing van ons wezen, of wat er nog van over is, begeleidt in een nieuw lichaam; zo werkt het. Alles wat we dus tot nu toe ooit hebben gedaan ligt dus opgeslagen in deze ziel. Toen jullie me ooit vroegen: “Moeder, we zien een soort ronde vormen, die zich bij elkaar in de buurt bevinden. Wat zijn dat?” Toen vertelde ik jullie dat dit een dode ziel was. Nu hebben ze dat wat ik hun heb verteld dus ook zelf gezien. Want, zie je, als iemand sterft dan is zijn ziel te zien – zelfs nu kun je het zien – als ronde vormen. Het kunnen er meerdere zijn, het kan een hele streng zijn – en ze zagen het onder de microscoop, nadat ik hun had verteld dat de ziel in ons in elke cel weerspiegeld wordt, het is de reflector in elke cel. Het gedeelte van de cel dat de reflector is, dat zich aan één kant van de cel bevindt, reflecteert ook de ziel; en de ziel zelf, die zich aan de andere kant bevindt, heeft de controle over de reflectie van de ziel, die zorg draagt voor elke cel.

Nu heeft men ook ontdekt dat er in die reflector zeven soort lussen zijn, zeven lussen, omdat het in contact staat met de acht – de zeven chakra’s en de Muladhar. Wat hij (Mahavira) dus ontdekte was dat wanneer mensen sterven, sommige zielen al na een paar dagen opnieuw worden geboren, en dit soort mensen zijn van een heel alledaags type, zo bedacht hij een soort van categorieën. Deze mensen – de mensen die zijn gestorven – zijn van een bepaalde categorie, een categorie mensen die maar voor een zeer korte periode in het collectieve onderbewustzijn verblijven, waarna ze direct weer hun wedergeboorte nemen. Dit zijn heel gewone mensen, het zijn doelloze, waardeloze mensen.

Maar er zijn ook verschillende zielen die, als ze sterven, in de atmosfeer blijven hangen en wachten tot ze iemand vinden die hun verlangens kan bevredigen die nog niet vervuld werden. Als er bijvoorbeeld een dronkaard is, dan kan die dronkaard bezit nemen van een ander mens die nog leeft en die graag drinkt. Eenmaal hij dus. . . Eenmaal hij de gewoonte om te drinken ontwikkelt, springen sommige zielen gewoon op zo iemand af, en als ze bezit nemen van die persoon kunnen ze een echte dronkaard van hem maken.

Ik herinner me een vrouw die een heel kleine, tere gestalte had – ze kwam uit Cuba – en toen ik voor het eerst in Amerika kwam vertelde ze me dat ze echt genoeg had van zichzelf. En haar man vertelde me dat ze een hele fles whisky, vol, soms zelfs puur, kon leegdrinken. Ik bekeek haar, het was zo’n klein ding. Ik dacht: “Hoe is dat mogelijk?” Dus ik gaf haar een bandhan[4] en toen zag ik een reusachtige, zwarte man achter haar staan. Dus ik vroeg: “Kent u een zekere zwarte man?”

Onmiddellijk sprong ze op me af en zei: “Moeder, ziet u hem? Ziet u hem? Hij is het die drinkt, niet ik. ” Natuurlijk genas ik haar en daarna is ze volledig gestopt met drinken.

Dus wanneer je in de verkeerde zin een gewoonte ontwikkelt dan verlies je volledig de controle over jezelf en raak je bezeten door een entiteit, die de controle over jou heeft. En wanneer zo’n entiteit eenmaal controle over je heeft, dan weet je niet meer hoe je van gelijk welke gewoonte af kunt geraken. Daarom is het zo moeilijk om van gewoontes af te geraken. Wat er nu in Sahaja Yoga gebeurt zodra de Kundalini opstijgt, is dat deze entiteiten, deze dode entiteiten je verlaten, waardoor je geneest en je gewoontes opgeeft. Zo werkt het.

Ik zou zeggen dat Mahavira over dit alles niet gesproken heeft en het evenmin onderzocht heeft omdat hij geen wetenschapper is – de precieze reden ken ik niet. Maar waar hij wel over gesproken heeft is de hel. En hij heeft beschreven, als je dit soort dingen doet tijdens je leven, in welk soort hel je zult terechtkomen, en hij beschreef de hel op een zeer, ik zou zeggen, openlijke en op een heel gedetailleerde manier. En het is werkelijk afschuwelijk te weten dat iemand die zo vol is van zichzelf uiteindelijk in zo’n soort hel zal terechtkomen, en dat sommigen zelfs gedoemd zijn voor altijd daar te blijven.

Maar zoals incarnaties hun geboorte nemen, nemen ook deze duivels, waarvan sommigen voor eeuwig verdoemd zijn om in de hel te leven, hun geboorte. En wanneer ze hun geboorte nemen, proberen ze ons te hinderen, en zoals je weet kunnen ze hun geboorte nemen als onze guru’s en dergelijke. En dat gebeurt allemaal op dit moment; je zult zelf zien hoe deze mensen hun geboorte nemen en hoe ze ons misleiden. Hoe ze de linker Swadisthan gebruiken, of we kunnen het de linkerkant noemen, enkel en alleen om ons volledig buiten strijd te stellen.

Als iemand dus bezeten is – zoals je vast al hebt gezien – als iemand bezeten is dan kan hij geen vibraties meer voelen, zo iemand vertoont allerlei symptomen. Maar wat we in Sahaja Yoga daartegen kunnen doen is de naam van Mahavira nemen, want Mahavira heeft de controle over de hele weg van de Ida nadi totdat hij hier uitkomt en gevestigd blijft op het punt dat we ook wel het superego noemen. En hij ziet, controleert, verwerkt, zuivert en doet alles wat er maar nodig is om iemand na zijn komst in Sahaja Yoga op het rechte pad te brengen.

We moeten hem dus werkelijk heel dankbaar zijn om dit specifieke werk te doen, een heel smerige en vuile taak, want zulke mensen hebben er zelfs geen problemen mee om op het toilet of omringd door eender wat te mediteren Ze zijn tot alles in staat, het zijn verschrikkelijk smerige mensen, door en door smerig. Als ze tantrika’s[5] worden dan proberen ze de meest smerige dingen uit, waardoor ze in feite een probleem creëren tussen zichzelf en God. Ze zouden bijvoorbeeld naar een tempel van een Godin gaan en zich daar beginnen te misdragen met een vrouw, zodat de Godin zich uit die plaats zal terugtrekken; en eenmaal de Godin verdwijnt uit dat gebied roepen ze allerlei bhoots[6] aan vanuit de linkerkant.

We hebben dus allerlei zielen die in de atmosfeer hangen, die proberen terug te komen in een bewuste toestand door bezit te nemen van iemand. Bovendien bestaan er ook een soort ‘meesters’ van de linkerkant, die weten hoe ze deze mensen (zielen) kunnen te pakken krijgen en ze op iemand kunnen overbrengen, of ze uit iemand weg kunnen nemen en in iemand anders kunnen plaatsen. Dit is dus een proces dat voortdurend aan de gang is, wat iemand volkomen uitzinnig en waardeloos kan maken. Maar hoewel we hier allemaal van op de hoogte zijn, raken we nog steeds geblokkeerd aan de linkerkant. Sahaja yogi’s raken nog altijd geblokkeerd. Daarom vind ik deze Mahavira Jayanti een enorm belangrijke dag waarop we dit voor onszelf kunnen nagaan.

Nu, waarom werd hij Mahavira genoemd? Omdat alleen iemand als hij – ‘vir’ wil zeggen een persoon die moedig is, die eervol is – omdat alleen hij dit kon doen. Alleen hij kan dus volledig doordringen in onze kern en hij doodt, of vernietigt al die afschuwelijke rakshasa’s[7] en demonen, al deze negatieve zaken die op ons af komen. Zoals jullie weten maken we heel veel gebruik van de linkerkant tegen zoveel verschillende vormen van negativiteit die ons lastig vallen; maar als we geen beroep konden doen op de hulp van bijvoorbeeld Mahavira, zouden we hier nooit in slagen. Daarom gebruiken we de naam van Mahavira – je mag hem ook aanspreken met Sint Michaël, noem hem zoals je wilt, maar Mahavira was zijn menselijke gedaante. Met zijn hulp kan dit allemaal opgelost worden, want hij is zo’n grootse persoonlijkheid. Hij maakte zelf de keuze als mens geboren te worden. Het is moeilijk voor heiligen om als mensen geboren te worden.

Bovendien werd het volledige concept van de hel en zo meer in alle geschriften beschreven; het is dus een feit: ze bestaat echt. En als je probeert daar binnen te gaan, zie je, als ik zelf probeer daar binnen te gaan om bepaalde dingen uit te zoeken, dan ga ik in een soort slaaptoestand. En in die slaaptoestand ontdek ik alle dingen die er met een bepaalde persoon gebeuren, in welke mate hij geblokkeerd is en wat hij heeft gedaan. Het is niet gemakkelijk dit met je bewuste verstand te doen, Je moet je in het onderbewustzijn begeven en je moet in sushupti[8] gaan, in een diepe slaap, om erachter te komen wat er precies gebeurt in de linkerkant. Het is een heel vreemde toestand, naar mijn mening, en ik zou Sahaja yogi’s dan ook niet adviseren daar binnen te gaan. Maar je kunt verlost raken van de problemen van de linkerkant met de hulp van Mahavira. Als deze chakra geblokkeerd is dan heb je het gevoel alsof er een groot stuk bot naar buiten komt aan de rechterkant. Je moet dus de naam van Mahavira gebruiken, gewoon om die druk vanuit de linkerkant te verminderen. Nu is het zo dat veel mensen zelfs niet weten waarom ze lijden. Waarom lijden ze terwijl ze niets verkeerd hebben gedaan? De reden is dat ze bezeten zijn. Zelfs virussen en al dit soort dingen, en psychosomatische problemen, zoals kanker – alle zogenaamd ongeneeslijke ziekten ontstaan doordat we in de linkerkant getrokken worden, en daarom lijden we aan deze ziekten die niet te genezen zijn.

We zouden Mahavira dus echt heel dankbaar moeten zijn, omdat hij ons de kracht heeft gegeven om onze problemen van de linkerkant weg te nemen; hij heeft ons het licht in onze handen gegeven, dat hij zelf vibreert, en hij probeert ook zelf licht te werpen op onduidelijke zaken, zelfs in verband met mij. Alleen met behulp van hem kunnen we genezen van vele verschillende lichamelijke en mentale problemen. Je weet dat de linkerkant gemakkelijk genezen kan worden als je de behandeling met de drie kaarsen gebruikt. Hieraan is duidelijk te zien dat Mahavira alleen van licht houdt; hij houdt niet van duisternis. En ik denk dat hij van plan is zich nu volledig toe te leggen op het zo goed mogelijk uitzuiveren van de linkerkant, om Sahaja Yoga te helpen vestigen in landen waarvan ik merk dat er nog altijd veel negativiteit heerst, ontzettend veel negativiteit.

Dus hij werkt hieraan, op alle vlakken, en de psychosomatische ziekten en vele andere ziekten kun je genezen met kaarslicht; daar kunnen we de behandeling met de drie kaarsen voor gebruiken. We zouden hem dus heel dankbaar moeten zijn dat hij de doorgang naar de linkerkant heeft vrijgemaakt en dat hij voor ons heeft onderzocht welk soort problemen er aan de linkerkant bestaan. Het is zo fijn dat we vandaag de kans hebben zijn verjaardag hier te vieren, op een plaats waar hij echt heel erg van houdt.

Nu kun je zeggen dat Mahavira soms afgebeeld wordt als iemand die naakt is. Het gebeurde namelijk zo dat hij het woud in was gegaan om te mediteren en om meer te weten te komen over de linkerkant, en toen hij weer opstond raakte hij verstrikt in een van de struiken, waardoor hij de helft van zijn kleding moest afscheuren. Toen hij die ene helft eraf gescheurd had, raakte hij los van deze struiken en was hij weer in orde, maar op dat moment verscheen Shri Krishna op het toneel in de gedaante van een kleine jongen uit een dorp, en hij zei: “Ik ben maar een arme jongen.” De kleine jongen zei dus: “Ik ben maar een arme jongen, ik heb niets. U bent een koning. U kunt altijd nieuwe kleren krijgen. Waarom geeft u mij niet dit halve kledingstuk dat u hebt?” En het verhaal gaat dat hij het deze jongen gaf, die toen wegrende. Maar in werkelijkheid was het niemand minder dan Shri Vishnu. Vishnu had dus zijn kleren afgenomen, en dit duurde maar amper twee of drie seconden, want hij was een koning, zie je, en toen bedekte hij zichzelf met bladeren en ging naar zijn paleis om nieuwe kleren aan te trekken.

Maar stel je eens voor hoe negatief de mensen zijn. Zij lopen gewoon zonder kleren – de jaïns. En ze hebben de gekste regels opgesteld ten opzichte van wormen en zo. Het is algemeen bekend dat deze mensen het idee hebben gecreëerd dat als je deze piepkleine dieren niet respecteert – zelfs bijvoorbeeld een slang of een ander lastig, negatief dier – dat dit levende wezens zijn, dus dat ze beschermd moeten worden. Maar de jaïns zijn gek. Ik vertelde jullie al dat ze zo ver zijn gegaan in hun vegetarisme dat ze zelfs insecten proberen te redden; en ze brengen die insecten onder in een hut, waar een brahmaan[9] in verblijft. En deze insecten zuigen het bloed van deze brahmaan op, en pas als de brahmaan volledig uitgezogen is door de insecten en ze dood op de grond vallen, laten ze de brahmaan uit de hut komen en dan geven ze hem heel veel dakshina, dat wil zeggen dat ze hem geld geven als beloning om de insecten toe te staan zijn bloed op te zuigen.

Dit soort van vegetarisme komt voor. Pas op voor vegetariërs. Zelfs Hitler was een vegetariër, dus je kunt je wel voorstellen wat voor vegetarisme dat is. Al deze bevliegingen zoals vegetarisme en dat soort dingen zijn nergens voor nodig, en dat liet Mahavira ook zien in zijn leven: dat het totaal niet belangrijk is je zorgen te maken over voedsel, over wat je zou moeten eten. Kijk, deze hele theorie van vegetarisme heeft zo’n zinloze grenzen bereikt, dat ik de mensen heb gezegd dat we het vegetarisme beter volledig kunnen opgeven.

Het is ook precies het tegenovergestelde van wat hij wilde bereiken. Als je geen eiwitten eet, kun je de bhoots niet bestrijden. Iemand die bhoots in zich heeft moet veel eiwitten eten, geen koolhydraten maar proteïnen, zodat ze de vijanden van de linkerkant kunnen aanvallen. Maar nee, ze willen vegetariërs zijn. Stel nu dat ze aangevallen worden vanuit de linkerkant en dat ze vegetariërs willen zijn. Dan is het afgelopen. Hoe kunnen ze er ooit tegen vechten?

Dit is dus allemaal vooraf gepland door iemand die – als het ware iemand die probeert – iemand die ervoor wil zorgen dat deze lagere diersoorten nog eerder overleven dan mensen, zodat ze hen kunnen overheersen. Zo’n domme dingen doen ze dus. Je moet weten dat ik geen realisatie kan geven aan wormen of aan vissen, zelfs niet aan kippen. We hebben mensen nodig.

Dit is dus allemaal zo gelopen doordat mensen precies het tegenovergestelde deden van wat er gezegd werd. Christus zei bijvoorbeeld: “Gij zult geen overspelige ogen hebben”, maar ik ben tot nu toe nog geen christen tegengekomen – met uitzondering van Sahaja yogi’s – zonder overspelige ogen, of het nu een vrouw is of een man. We doen dus altijd precies het tegengestelde van wat ons geleerd werd. Zo gebeurde het ook bij Mahavira: alles wat hij probeerde te bewerkstelligen werd volledig tenietgedaan door al deze mensen die proberen vegetarisme tot de een of andere grote religie te verheffen.

Verder is het zo dat vegetarisme is ontstaan in het jaïnisme door een zekere man genaamd Neminath, die een tirthankar was in de tijd van Shri Krishna. Hij zou gaan trouwen. En in die tijd gingen ze niet alleen trouwen, maar aten ze ook nog allerlei soorten vlees, en ze brachten zoveel lammeren en geiten voor het huwelijk van deze man dat hij het gevoel kreeg – we noemen het ook wel uparati – een onaangenaam gevoel, hij was vervuld van afschuw en frustratie. En wat deed hij met die frustratie? Hij zei: “Vanaf nu zal ik geen vlees meer eten.” En zo begon het vegetarisme bij de jaïns. En zo gaat het nu nog steeds; en ik vind de jaïns echt de meest vreugdeloze mensen, absoluut vreugdeloos. Ze houden zoveel van geld; ze rennen achter geld aan en ze gedragen zich op zo’n eigenaardige manier dat je het niet kan begrijpen. Ik bedoel, het zijn nog altijd mensen, maar door de manier waarop ze zich gedragen kan je ze niet begrijpen; het zijn geen normale mensen. Zo beseffen we dus dat ondanks alles wat Mahavira gedaan heeft, de mensen die verondersteld worden zijn volgelingen te zijn – namelijk de jaïns – toch zo zijn geworden.

Wat we nu dus moeten doen, is begrijpen dat we in Sahaja Yoga zulke dingen beter niet doen. Van alles wat je geleerd hebt moet je begrijpen waarom dat zo is. Je kent de modus operandi[10], je weet werkelijk alles over Sahaja Yoga. Je weet alles over deze materie, dus het betaamt je absoluut niet je te laten overtuigen door welke argumenten dan ook, of door ellenlange preken, of je door indrukwekkende redevoeringen te laten overhalen om verkeerde dingen te doen. Het is heel belangrijk (dat je dat inziet). Wij zijn Sahaja yogi’s en wij begrijpen het (belang van) evenwicht. Natuurlijk zeg ik wel vaak dat westerse mensen, misschien ook de Australiërs, meer koolhydraten zouden moeten eten, omdat ze zoveel vlees eten. Zij mogen dus wel meer koolhydraten eten, maar dat betekent in geen geval vegetarisme. Ik bedoel, om hiervoor (de vleesconsumptie) te compenseren. En in India zeg ik altijd dat ze meer vlees zouden moeten eten, want dat zou hen goed doen. Maar ik zeg ook weer niet dat je alleen vlees moet eten en verder niets. Je moet er gewoon een evenwicht in vinden, en als je daar eenmaal in geslaagd bent, zul je verrast zijn dat je je zo ontspannen voelt, zoveel beter, zo verlicht, en dat de vibraties veel beter zullen stromen dan normaal.

Wat eten betreft moet je dus voorzichtig zijn. Hetzelfde geldt voor kleren; zo moet je niet koste wat het kost een kostuum willen dragen, of het nu koud is of warm. Je kunt het best kleding dragen die bij de omstandigheden past. In een klimaat zoals hier heb je eerder een jas nodig, of iets om jezelf warm te houden; maar in Ganapatipule of een soortgelijke plaats is het dan weer minder koud en ook niet zo warm, maar misschien droog. Je zou dus kleding moeten dragen die comfortabel is, dat is wat je zou moeten uitzoeken. En alles waarvan je vindt dat het heel comfortabele kleding is, kun je het best dragen. Wat ik namelijk al vaak heb gemerkt wanneer ik jullie iets vertel, is dat jullie het niet extreem zouden moeten toepassen, maar ook weer niet te weinig. Maar nu ik jullie dit vertel moet je begrijpen dat het gaat om datgene wat goed voor je is, wat bij je karakter past en wat bij je persoonlijke stijl past, en dat je dingen zou moeten doen die dit goed tot zijn recht doen komen, die je algemene welzijn verbeteren en die je in evenwicht brengen.

En om jezelf in evenwicht te brengen zou je zowel aan Mahavira als aan Shri Hanumana moeten denken, want zij zijn allebei belangrijk. Het is niet makkelijk alles over Mahavira te zeggen in deze korte lezing, maar ik denk dat ik hem nu vrij goed met Sahaj in verband heb gebracht, en dat jullie ook zullen hebben ingezien hoe belangrijk hij is en welke belangrijke rol hij speelt.

Moge God jullie dus zegenen.

Nu ik alleen al denk aan Mahavira word ik gewoon – het is onmogelijk in het bewuste verstand te blijven, omdat het steeds naar de linkerkant gaat. Daarjuist in de auto leek het me beter aan Mahavira te denken en sindsdien gaat alles steeds naar de linkerkant; het is zo moeilijk. Maar het zal wel in orde komen.

Moge God jullie zegenen!

Het is een vreselijke plek, die linkerkant. Als jullie bepaalde problemen hebben dan moeten jullie me vragen stellen, want dit is het enige moment waarop we het over deze dingen kunnen hebben. Als je problemen hebt met de linkerkant, kun je me vragen stellen: hoe je ze kunt corrigeren, hoe je ze kunt oplossen, alles. Vraag het me dus alsjeblieft. Want jullie krijgen hoe dan ook last van deze problemen.

Wat is er? Ik kan het niet horen. Een yogi stelt een vraag over een stekend gevoel in het linkerhart.

Nu is het hart, zoals ik jullie al zei, de reflectie van God Almachtig, die de Spirit is. En er zijn twee soorten hartproblemen, zoals ik jullie ook al eerder zei. Het ene is, wanneer je een overactief leven leidt, te rechts, en een probleem van de linkerkant is een lethargisch hart, waardoor je Angina[11] krijgt en dergelijke. Nu is het in jouw geval zo – als je het gevoel hebt dat je ergens door geprikt wordt – dat er sprake is van bezetenheid. Als je in je handen een prikkend, stekend gevoel krijgt dan is er een vorm van bezetenheid. Maar het kan uitgezuiverd worden. Een andere vraag?

Kunt u iets vertellen over de linker Nabhi, Moeder?

Dat is een ander gebied, maar een linker Nabhi probleem komt voornamelijk voort uit de relatie tussen man en vrouw. Zo kan het bijvoorbeeld over een vrouw gaan die veel klaagt en de hele tijd wrokkig is, die heel nerveus is en haar man steeds lastigvalt, die bang is, en van dat soort dingen. Soms doen ze dit zelfs alleen om hun man te kwellen, maar soms zijn het gewoon verschrikkelijk linkse, bezeten vrouwen. En deze bezeten vrouwen geven je een linker Nabhi probleem. Als een vrouw haar linker Nabhi voelt, dan moet ze onmiddellijk beseffen dat er een vreselijke vorm van negativiteit in haar lichaam zit, die eruit moet. Voor je linker Nabhi gebruik je ook de behandeling met drie kaarsen; en probeer respect te tonen voor je man, probeer lief te zijn voor hem. Want deze entiteiten kunnen je ook domineren, weet je, ze kunnen je heel geslepen maken, maar ze kunnen je vooral domineren, ze weten hoe ze je moeten domineren. Het kan dus vaak lijken alsof een vrouw heel rechts is, terwijl ze in feite last heeft van haar linker Nabhi en ontzettend dominant is.

Het kan ook komen doordat de echtgenoot geen goede man is en zijn vrouw niet goed behandelt, en als zij zich dan ongelukkig voelt en er verdriet over heeft dan raakt ze ook geblokkeerd op haar linker Nabhi. In beide gevallen moet je dus begrijpen dat je vreugde zou moeten voelen, en dat de bron van die vreugde je Zelf is, je eigen Spirit. En dit is niet afhankelijk van je echtgenoot of van wie dan ook; in dat opzicht sta je er alleen voor. Je zou je dus geen zorgen mogen maken over je man, je zou niet mogen nadenken over hoe hij je behandelt, en je zou je in het geheel niet druk mogen maken om hem. Je zou moeten denken: “Ik ben nu eenmaal zijn vrouw, ik moet hem steunen, ik moet hem helpen. Het maakt niet uit hoe hij is; laat hem zijn zoals hij is, want als ik hem terechtwijs zal hij toch niet verbeteren. Het beste is dus dat ik hem helemaal niet terechtwijs. Laat hem maar doen wat hij wil.” En jij moet je linker Nabhi uitzuiveren met een kaars. Dat is de beste manier.

Goed, we zullen nu de kinderen halen om mijn voeten te wassen. Het is heel moeilijk, de linkerkant is nog altijd sterk aanwezig.

Hallo! Kom maar allemaal hier om mijn voeten te wassen – goed? Wat mooi!

Mantra’s. De Ganesha Stuti.

Wie weet er allemaal hoe de Ganesha Stuti gezongen wordt? Of kennen jullie de Atharva Sheersha?

Want zie je, Ganesha is degene die op de Muladhara zit, en hij is degene die zorgt dat je in de linkerkant terecht komt. Hij duwt je er steeds naartoe. En het is Mahavira die je probeert te redden en te verbeteren. Er zijn dus twee krachten aan het werk.

Neem dit maar.

Hij zegt dat hij de namen van Bhairava heeft, dus dat is uitstekend. Jullie mogen dus mijn handen komen wassen, alle leiders die hier zijn. Leiders! Dat is weer een andere illusie!

Er zou iemand hier moeten komen om alles te doen. Wie kan dat doen?

Is er iemand? Jullie mogen één voor één komen en het water uitgieten. Giet het water maar uit. Nee, nee, niet zo. . . Je moet het zelf doen. Kom nu maar, één voor één. Eerst de honing. Roep hem maar.

Pak die maar. Die andere. . . We hebben jou nog eens nodig. Wees voorzichtig. Het mag je vingers niet aanraken. Is dit schoon? Ik dacht dat het. . .

Er mag iemand uit Melbourne komen.

Wat is dat?

Dit zijn de namen van de Ida nadi.

De ongetrouwde meisjes.

Je kunt het met deze vinger zo doen, aan beide kanten. Debbie, kom jij het maar doen. Ja, zo is het goed. Nog iets verder. Maak de lijn maar zo.

Aan deze kant. Zo moet je het doen. En aan de achterkant. Daarna moet je het op mijn voetzool aanbrengen. Je mag alles wat opzij zetten. Doe je het ook aan deze kant? Ook daar beneden. Je moet het daar ook afmaken. Dat is allemaal klaar.

Tot aan de lijn moet je hetzelfde doen. Alles daar boven. Ja. Goed. Nog meer. Tot aan de lijn, doe het zo maar. Dat is goed. Maak het maar verder af. Ja, dat is goed. Ja, zo moet het.

Ik bedoel, alles wat je hebt aangebracht, je mag nog iets meer aanbrengen. Zo, ja. Dat is goed. Wat er nu teveel is op mijn vingers – op mijn tenen, mag je gewoon wegnemen. Kunnen jullie nu ook een paar getrouwde vrouwen laten komen?

Dat is teveel. Neem het maar weg met je handen. Dat is beter. Neem dit ook maar. Voorzichtig. Zorg dat je niet over de lijn heen gaat. Je mag niet over deze lijn heen gaan. Ja, voorzichtig. Zo is het goed.

Er moet nog zoveel gebeuren. Hier ligt een sari. Maak je hand hier maar mee schoon. Je mag nu de sari nemen. Heb je de sari meegebracht?

Neem het maar mee naar hier. Goed. Roep maar één van hen, zodat ze het samen kunnen doen, vooraan. De meisjes kunnen hier gaan zitten.

Ja, deze. . . Geef het maar aan haar. Jij kunt die kokosnoot nemen.

Armbanden.

Kijk, er zijn er kleine en grote, want het zijn tweeënhalf. . .

Laat ze nu maar komen. Ze moeten komen. Jij moet de sari regelen. Nu moet jij deze bloemen onder mijn voeten leggen, zodat alle witte bloemen onder mijn voeten komen te liggen en de anderen er omheen. . .

Leg maar eerst de witte bloemen neer, dan zet ik daarna mijn voeten neer. Nu de lichte kleuren, zoals roze.

De leiders. . .

Namaskar. . .

Moge God jullie allemaal zegenen. Moge God jullie zegenen.

Kijk hoe kalm het nu is. Vlak voor de Aarti begon het te regenen, en kijk nu eens. . . Prachtig. Goed.

Neem jij een foto van mijn voeten? Laat dit maar. . .

Deel 2

We kunnen er ook een nemen zonder. . . een van mijn lichaam en mijn gezicht, zonder de. . . Kijk, jullie hebben er niet veel, jullie hebben maar weinig foto’s zonder dit.

Ik heb nog niet één van jullie laatste foto’s gezien. En toch zijn jullie beroemd over de hele wereld! Dat noemen ze ook wel. . .

Goed zo. Goed. De regen is gestopt, nu is het beter. Dat is allemaal het werk van Bhairava. We moeten het eerst aan de leiders geven, dus. . . Alles.

Ik kan het na de lunch doen, niet nu meteen. Jullie zouden eerst allemaal de sari’s moeten nemen. Wat is dat?

Wah wah! Heel goed. Jullie hebben alle namen opgeschreven, ik zal ze zelf eens bekijken.

Van wie komt dat? Goed. Wie is Kabir? Goed. Tegan, wie is dat? Goed. Anya, wie is zij? O, zij heeft het heel goed gedaan. Heel goed. En wie is dit? Wie heeft dit gemaakt? Justin. Wie is Justin? Heel erg bedankt. Ik denk dat jullie beter de prasad kunnen uitdelen. Wah wah! Een schort. Een heel mooie! Dat is heel lief. Kijk, als ik ga koken dan kan ik deze dragen, goed? Heel mooi gemaakt! Wat willen jullie dat ik voor jullie kook? Prachtig! Goed. Geef eerst maar de snoepjes en de chocola. . . Wat is dat? Heb jij dat gemaakt? Mooi. Dankjewel. Met yoghurt? O, prachtig!Waar heb je ze vandaan gehaald?Van het strand? Prachtig, echt heel mooi. Mooi gemaakt hè? Heel goed! Ze is een kunstenares. . . Deze lijkt op de Ganesha die achter mij stond. Ken je die foto? Precies zo. Heb je hem gezien? Heb je het gemaakt zonder het eerst te hebben gezien. . . Geweldig! Je moet die foto echt eens zien. O, dat is heel lief van je. Heel erg bedankt, dankjewel. Dankjewel, Bhairava. . . Een klein beetje, toch? Dankjewel. Dank je. Jij kon mijn tas niet aanzien, is het niet? Oh, wat een mooie tas! Is het hier gemaakt? Wat mooi! Prachtig, heel mooi. Heel artistiek, nietwaar? Waarom hebben ze juist deze kleuren gebruikt? Het is ongelooflijk artistiek – de natuur en zo. . . Wat is het mooi! Heel erg bedankt. Het is iets heel bijzonders, hebben jullie naar iets bijzonders gezocht? Dankjewel. Waarom geven jullie me altijd maar cadeaus? Jullie hebben me eieren gegeven en zo – wat komt er nog meer? De tas is een goed idee, want ik kan het goed gebruiken; in India kunnen ze dit wel schilderen, maar ze hebben geen ideeën. Jullie hebben hier heel artistieke mensen, dat moet ik echt zeggen, heel artistiek, door de natuur. Wat is dat? O! Geen wonder. . . Het is prachtig! Heel mooi. Jullie weten precies welk cadeau goed is voor de verjaardag van Christus! En wat is dit, porselein? Gips. Dan moeten we voorzichtig zijn. Wees maar beter voorzichtig. Het is een oud voorwerp, nietwaar? Je kunt het zien aan het gezicht. Is het misschien toch porselein? Wees maar voorzichtig, ik bedoel, je moet echt voorzichtig zijn. Heel mooi gemaakt! Kijk naar haar kleding, het is rood en blauw; kijk, ik draag dezelfde combinatie! Maar jullie moeten er wel voorzichtig mee zijn, dan is het goed. Prachtig! De regen is gestopt. Ik heb er gewoon even op gemediteerd. Ik heb er één minuut op gemediteerd en het is al gestopt. Maar deze Bhairava speelde me echt parten, hij maakte het me zelfs moeilijk om te spreken! Hij trok me naar beneden. Maar toch is het me gelukt. Het was wel een goede lezing, weet je. Als het opgenomen is, geef me dan maar een kopie en stuur het naar haar. Een heel goede lezing; want ik heb nog nooit over Bhairavanath gesproken. Maak er maar een kopie van, dat zou een mooi cadeau zijn. Voordat ik ga kun je me de kopie geven, dat zou een goed idee zijn. En ook wat chana (kikkererwten). Net als kinderen hou ik ook van chana. En van popcorn! Ze houden er allemaal van. Jij houdt alleen van popcorn, nietwaar? Hou je hier niet van? Ik denk dat we het beter kunnen uitdelen, anders blijft het over. Houden jullie van chana? Geef het maar aan de kinderen. Deel de cake maar uit. . . Nee, dit eet ik niet, het spijt me; het is nogal zuur, toch? Voor kinderen is niets te zuur!Prachtig!

Einsteins theorie. . . Een boemerang. Het is volgens de theorie van Einstein, zie je, hij heeft dit gebruikt. . . Volgens hem reist licht niet in een rechte lijn. . . Daarom komt het dus terug. Het heeft een boemerangeffect.

Een yogi vraagt hoe je kunt genezen van bezetenheid. Het is een bepaalde vorm van bezetenheid. Je kunt het best licht gebruiken. Licht zal veel helpen. Ben je ooit naar een guru geweest of zo? Wie zei dat? Nee, nee, het kan met behulp van Sahaja Yoga worden genezen; alles. Het is niet van blijvende aard in Sahaja Yoga. Alle vervloekingen kunnen ongedaan gemaakt worden, zoals van familie.

Het is voor een tienermeisje, zie je dat? Het is zo mooi! Geef het maar aan de kinderen daar. Neem maar alle chana. Zij zijn nu de gerealiseerde zielen. Jullie wilden dat ik over kinderen zou spreken, is het niet? Zal ik er een paar woorden over zeggen? Over verschillende onderwerpen spreken – dat is goed!

We hebben het dus nu over Bhairava gehad en we hebben gezien hoe de negativiteit in ons werkten hoe we geblokkeerd raken. Dus ik zou zeggen dat we altijd in ons achterhoofd moeten houden dat we een ziel hebben en dat deze ziel aangevallen kan worden. Hij is al verschillende keren aangevallen geweest, door alle dingen die we in ons moderne leven meemaken; hij wordt voortdurend aangevallen. Maar nu moeten we hem reinigen en zorgen dat hij zuiver wordt. En als je echt van Sahaja Yoga wilt genieten en jezelf wilt uitzuiveren, dan moet je begrijpen dat er daarvoor grondige introspectie vereist is – een heel grondige introspectie.

Nu zijn de mensen die eerder links zijn meestal niet open en eerlijk, maar ze zijn sluw en ze spreken slecht over anderen. Laatst kwam ik erachter dat er in Perth verschillende dingen werden rondverteld door mensen, en ik wil jullie er opnieuw op wijzen dat ik erover gehoord heb en dat zelfs in Australië dit soort mensen er nog steeds zijn, die achter andermans rug dingen rondvertellen. Iemand vertelt iets en een ander luistert ernaar, en dit is echt een ontzettend slechte gewoonte; want als je slecht spreekt over anderen dan is het gevolg ervan dat jij hun gebreken overneemt. Het tweede is dat je door zulke dingen te verkondigen, ervoor zorgt dat het Goddelijke zich niet verder kan uitbreiden. En ten derde groeit niet alleen de negativiteit in jezelf, maar degene waarmee je praat, raakt ook geïnfecteerd; het is echt als een ziekte.

In Australië moeten we dus in alle opzichten erg voorzichtig zijn, want we hebben hier al twee grote fiasco’s meegemaakt, als het ware, waar veel mensen de dupe van werden, alleen doordat er dingen in het geniep gebeurden. En ik zou zeggen dat Australië over het algemeen erg links is, in alle opzichten, omdat het de plaats van Ganesha is. Daarom werd Ganesha hier gebracht, om jullie te redden, en om jullie op je plaats te zetten wat de linkerkant betreft. We moeten dus heel erg op onze hoede zijn, want die karaktertrek ontwikkelt zich langzaam maar zeker in je, zie je, naargelang de situatie. In Engeland zie je dit ook tamelijk vaak, maar bijvoorbeeld niet in Amerika, niet in Oostenrijk, niet in Rusland en ook niet in Duitsland; zij zijn juist open, en misschien kunnen ze wel agressief zijn, maar ze zijn niet sluw. Je bent dus òf agressief òf sluw. Naargelang je eigen karakter zou je dus moeten nagaan wat er mis is met je en waar we de mist in gaan. Want we zijn ten slotte Sahaja yogi’s, en wij hebben een buitengewone kans gekregen, omdat we onze realisatie hebben, en omdat we nu een stadium hebben bereikt waarin we werkelijk in het Koninkrijk van God zijn toegelaten. Maar hoe ver je hierin evolueert, is afhankelijk van jou alleen.

De reden waarom we zoveel succes hebben gehad in Rusland is dat de mensen daar heel veel aan introspectie doen. Als je een boek leest van een Russische schrijver zoals Tolstoy, of wie dan ook, dan zul je zien dat ze bij alles wat ze doen, zelfs als ze verliefd worden of zo, onmiddellijk aan introspectie doen: “Waarom gebeurt dit? Waarom word ik verliefd? Waarom overkomt me dit? Waarom denk ik zo? Waarom doe ik dit?” Ze doen dus aan zelfonderzoek en als we die introspectie niet hebben in onszelf, dan kan het gebeuren dat we òf naar rechts òf naar links gaan.

Maar in dit land zie ik dat jullie eerder naar links gaan; de problemen zijn eerder van slinkse aard. En dit is allemaal begonnen doordat we hier een paar vreselijke leiders hebben gehad, daar ga ik mee akkoord; maar in plaats van er openlijk over te spreken of mij erover te vertellen begonnen ze allemaal onder elkaar erover te spreken, en hierdoor werden al hun slechte kwaliteiten ook deel van hen. En zo verloren er zoveel mensen hun vibraties en hun – hoe zou ik het zeggen -hun kracht om te zoeken.

Als je dus iemand ziet, een bepaalde persoon die iets verkeerd doet, dan is het beter dit gewoon te vergeten. En als het je niet lukt om het te vergeten, schrijf me er dan over, en als je zelfs dat niet doet, ga dan nog liever naar die persoon toe en zeg hem recht in zijn gezicht:”Ik vind dat dit niet correct is.” Maar als je er mij over aanschrijft dan kan het verholpen worden, dan kan het probleem verholpen worden. Als je bijvoorbeeld een bepaalde meneer X als leider hebt, of iemand anders die bijvoorbeeld uit Nieuw-Zeeland komt, of iemand uit een ander land, dan zou je direct moeten nagaan: heb je kritiek ten opzichte van hem? Hoe bekijk je die persoon? Wat probeer je te weten te komen over die persoon? Als je kritisch bent, weet dan dat je nooit zult kunnen groeien. Je zou kritisch moeten zijn ten opzichte van jezelf, niet ten opzichte van anderen. Ga er altijd vanuit dat jij de meeste imperfecties hebt, dat is het beste.

Zo was er bijvoorbeeld ooit een kind van ongeveer negen jaar oud, dat een heel sluw karakter had, en dit kind sprak steeds slecht over de ene persoon tegen een ander persoon. En vaak gedroeg hij zich zelfs agressief tegenover mensen, dan sloeg hij iemand zonder dat anderen het zagen, nooit in het openbaar. Dus ik riep dat kind bij me en ik vroeg hem:”Wat vind je eigenlijk van jezelf? Vind je dat jij de meest perfecte persoon bent?”

En hij zei: “Ja.” Ik zei: “Nu is het afgelopen. Het is genoeg geweest.”

Zo iemand kan nooit verbeteren. Als je dus gebreken probeert te vinden bij anderen, weet dan dat we zelf nog vol gebreken zitten. Maar voel je daar niet schuldig over – dat is natuurlijk ook weer zo. Je zou je er nooit schuldig over mogen voelen. Als je gebreken hebt, ga dan gewoon na: “Wat zijn mijn gebreken? Hoe kan ik ze corrigeren? Welke chakra’s blokkeren er bij mij?” Als je in plaats van naar de chakra’s van anderen te kijken naar je eigen chakra’s kijkt, dan zul je gezuiverd worden, je zult helemaal rein worden, je zult je fantastisch voelen en alles zal goed komen. Maar als je je eigen fouten niet kunt zien dan wil dat zeggen dat je je zelfrealisatie nog niet hebt gehad. Zelfrealisatie betekent kennis hebben over je Zelf; laatst zei ik deze dingen ook al hier in Perth, en ook op andere plaatsen, om je te waarschuwen voor het slecht spreken over anderen, en verhalen te verspreiden. Vooral vrouwen zouden hier heel goed voor moeten oppassen, want zij zijn eerder links; zij moeten dus ontzettend op hun hoede zijn om anderen niet te veroordelen. Ze denken dat ze perfect zijn, dus ze veroordelen iemand en ze vertellen hun man erover. En hun man vertelt het weer aan een andere man, en die man vertelt het aan zijn vrouw – en zo verspreidt het zich. Jullie zouden ongelofelijk wijze, verstandige vrouwen moeten zijn. Als je je niet verstandig gedraagt dan verspreidt het zich als een ziekte. In Sahaja Yoga is dit een van de ziekten waar ik tegenop zie, wat Christus ook wel ‘fluisterende zielen’ noemde. Hij zei: “Behoed je voor de fluisterende zielen!”

Leiders zien er soms ook tegenop om je bepaalde dingen te vertellen. Want als ze je iets vertellen dan zul je direct zeggen:”O, Moeder heeft dit gezegd, en hij zegt dit.” Maar wat de leider ook zegt, je moet naar hem luisteren, je moet hem gehoorzamen en hem vragen wat hij precies bedoelt en wat het probleem is. Als je nu vindt dat er iets mis is met je leider dan staat het jullie allemaal vrij om mij erover te schrijven, en ik zal me er zeker in verdiepen. Steven schreef me bijvoorbeeld ook over iemand en toen heb ik me erin verdiept, ik heb het onderzocht en ik ben er meer over te weten gekomen. Want het kan geen kwaad om meer over iemand te weten te komen. Er was ook een vrouw die me aanschreef, en ik kwam het te weten. Maar onnodig aandacht besteden aan anderen is niet bevorderlijk. Als je alleen aandacht besteedt aan jezelf en naar de goede punten van anderen kijkt, als je kijkt hoe je anderen kunt helpen, dat is de manier waarop we collectief zouden zijn, waardoor we sneller zullen groeien en daar de voordelen van zullen genieten.

Nu zijn onze kinderen hier ook. En wat ik merk is dat we niet echt weten wat de meest evenwichtige manier is om onze kinderen op te voeden. Sommigen denken, omdat ik gezegd heb dat het gerealiseerde zielen zijn, dat ze kunnen zeggen: “Oké, laat ze maar doen waar ze zin in hebben.” Maar dat is niet correct; als dat een goede methode zou zijn dan hadden ze net zo goed aan de bomen kunnen groeien, begrijp je? Waarom zijn ze bij jullie geboren? Omdat jullie de verantwoordelijkheid hebben over hen, of ze nu gerealiseerd zijn of niet. Jullie hebben de verantwoordelijkheid over jullie kinderen, en jullie moeten erop toezien dat je hen corrigeert. Dat is van heel groot belang. Van sommige mensen heb ik gezien dat ze hun kinderen toelaten zich wild te gedragen en als een bezetene tekeer te gaan. Met het oog hierop zou ik zeggen dat een Indiase ouder de beste ouder is. Hij zal zijn kind goed in de gaten houden. Natuurlijk houdt hij wel op zijn eigen manier van het kind, en hij uit zijn liefde ook, maar als hij ziet dat er iets niet in orde is met het kind, dan zal hij het onmiddellijk terechtwijzen – onmiddellijk; hij zal hem niet sparen omdat er anderen bij zijn. En ook als iemand anders hem iets zal vertellen over zijn kind -dat het iets heeft uitgehaald- dan zal hij het kind ook onmiddellijk een standje geven. Hij zou nooit kwaad worden op diegene die het hem vertelde:”Wàt heb je over mijn kind gezegd?” In plaats daarvan zal hij hem bedanken: “Goddank heb je het me verteld”, want anders zal het kind eronder lijden.

Zo hadden we vroeger ook Avadhut – nu is hij een jongvolwassene – maar toen hij nog klein was vroeg hij me ooit: “Als je bij je ouders weggaat, verlaten de badha’s[12] van je ouders je dan ook, of niet?” Ik zei: “Nee, waarschijnlijk gaan de badha’s van je ouders dan niet weg.”

“Waarvoor is het dan nodig om bij je ouders weg te gaan?”

Toen vroeg ik: “Wie gaat er dan bij zijn ouders weg?”

Hij zei: “Ik heb gehoord dat in de westerse landen kinderen al bij hun ouders weggaan als ze nog maar achttien jaar zijn. Maar ik zou liever nog niet bij mijn ouders weggaan.”

Ik vroeg: “Waarom niet? Dan zou je vrij zijn.”

Hij zei: “Ik zou alleen maar vrij zijn om verkeerde dingen te doen. Wie zal me dan nog terechtwijzen? Als ik een sigaret zou nemen, wie zou me dan terechtwijzen? Wie zou me zeggen dat ik het niet moet doen?”

Ik bedoel, als een kind een sigaret in zijn hand heeft, dan zal zijn vader onmiddellijk de sigaret afnemen en verbranden. En hij zou zeggen: “Als ik dat nog eens zie dan verbrand ik je tong.” Dan is het afgelopen. Maar het kind weet wel: “Mijn vader houdt van me, hij houdt zoveel van me dat ik echt moet zorgen dat ik mijn vader niet verlies.” Hij moet namelijk beseffen dat hij de vriendschap van zijn vader kan verliezen. Als je je kind gewoon toelaat om altijd maar te doen waar het zin in heeft, dan zal het je gaan domineren.

Vandaag had ik het er nog over met hem, en ik vertelde hem dat ik ooit samen met een vrouw reisde, met de trein, samen met een van de Sahaja yogini’s; ze had haar kind bij zich, hij was nog niet zo oud, hij zal ongeveer zeven jaar zijn geweest. En terwijl zij met mij probeerde te praten riep deze jongen de hele tijd: “Mama! Mama!” En daarna: “Waarom? Waarom?” Zo ging het steeds maar door, zie je, de hele tijd.

Dus ik vroeg haar: “Waarom beantwoord je al zijn vragen?”

Ze zei: “Hij vraagt gewoon informatie.”

Ik zei: “Dat is helemaal geen informatie, het is gewoon onzin. Hij wil alleen maar je aandacht trekken. Waarom blijf je hem de hele tijd zoveel aandacht geven?”

Dus ze zei: “Maar Moeder, hoe kan ik hem dan laten ophouden?”

Ik zei: “Ik zal er in één minuut voor zorgen dat hij ermee stopt.”

Dus ik zei tegen hem: “Je moet niet zoveel vragen stellen.”

Hij vroeg: “Waarom niet?”

Ik zei: “Omdat je nog dom bent. Je moet nog veel leren, en als je vragen blijft stellen zoals je net de hele tijd hebt gedaan dan zul je heel dom blijven, totdat je op een dag een echte dwaas zult zijn. Wil je soms een dwaas zijn?” Hij kreeg de schrik van zijn leven. ”Je zult gek worden.”

Zo kun je al je kinderen verhaaltjes vertellen. Ik zal je zeggen hoe. Er zijn bijvoorbeeld kinderen die de gewoonte hebben anderen te slaan of andere streken uit te halen, en dan zeg je gewoon: “Als je iemand slaat dan komt er op een dag een staart aan je achterste, net als een hond”, of zoiets. En dan geloven ze het. Ze geloven het.

En de volgende dag vragen ze je: “Komt er al een staart uit?”

“Ja, dat zou best kunnen. Ga je jezelf vandaag gedragen?”

“Ja, ik zal heel braaf zijn.”

Kijk, al dit soort trucjes kun je uithalen met je kinderen, maar ze zijn heel slim en ze weten goed hoe ze je om hun vinger kunnen winden, en hoe ze je min of meer tot hun slaaf kunnen maken. Soms kunnen ze je zelfs over van alles beginnen te commanderen: “Doe dit eens, doe dat eens!” Omdat ze gerealiseerde zielen zijn schrok ik er erg van toen ik ooit naar Londen ging en daar in de krant het sterftecijfer zag van kinderen; elke week worden er namelijk alleen al in de stad Londen twee kinderen door hun ouders vermoord. Ik bedoel, daar was ik enorm door geschokt. Dus veroordeelde ik dit gedrag, door te zeggen: “Zoiets zou nooit mogen gebeuren, want je moet van je kinderen houden.”

En het resultaat is dat de kinderen hen domineerden, zie je, en ze konden niet eens meer naar de programma’s komen. En als ze wel naar de programma’s kwamen dan moesten ze de kinderen buiten houden, als hondjes, bij elkaar gebonden; in Engeland hebben ze namelijk – misschien hier ook wel – een leiband, zoals voor een hond. En zo houden ze hun kinderen bij zich. Ik zei toen: “Dat is echt wreed!” Maar nu weet ik hoe kinderen kunnen zijn in het Westen. Ik weet niet of het door hun blanke huid komt of wat de precieze reden is, maar we hadden een school voor hen opgericht, want er waren geen behoorlijke scholen voor hen en het was een puinhoop. Dus we zeiden: “Goed, we zullen in Dharamshala een school oprichten.”

Dus richtten we een school op in Dharamshala, waar deze kinderen heen konden gaan; ze konden namelijk helemaal nergens terecht, dus daarom hebben we in alle haast een school opgericht, zie je. Het zal dus misschien ook wel enigszins te wijten zijn aan het feit dat we de school in zo’n grote haast hebben opgericht, waardoor er misschien enkele zaken over het hoofd werden gezien. Maar deze kinderen waren verschrikkelijk: toen ze zagen dat hun leraars Indiërs waren, begonnen ze hen te slaan, ze staken hun tong naar hen uit, soms spuugden ze zelfs naar hen, of ze knepen hen, ze deden de gekste dingen, weet je. Dus de leraars kregen de schrik van hun leven.

Ze zeiden: “Baba, we kunnen niet langer op deze losgeslagen gekken letten, God weet waartoe ze in staat zijn. Misschien brengen ze op een dag een mes mee en steken ons neer. We weten ons geen raad meer.”

En we hebben ook heel slechte ervaringen in Shudy Camps met dit soort kinderen; ze hadden totaal geen grenzen. Ze waren helemaal niet voorzichtig, en op een bepaald moment vroeg ik: “Wat gaan jullie eraan doen?”

“Ze springen tegenwoordig overal vanaf,” zeiden ze, “op alle mogelijke plaatsen.” (Ik hoop dat ze daar nu niet aan het springen zijn.) En uiteindelijk brak er een jongen zijn been. Daar waren ze erg van geschrokken.

Dus ik zei: “Goed, zorg nu dat je één ding doet. Er is al niets meer met hen aan te vangen, maar pak gewoon een liniaal, hou hem bij je en zeg dat als ze zich misdragen dit ding gebruikt zal worden. En één of twee keer doe je gewoon een beetje zo.” Maar dat wil ook weer niet zeggen dat je je kinderen steeds moet slaan. Ik bedoel, je zou nooit in extremen moeten gaan, er moet altijd een zeker evenwicht zijn. Dat moet je begrijpen.

Er was bijvoorbeeld ooit een jongeman die als kok kwam werken, uit Oostenrijk, en een yogi had hem gevraagd – omdat hij een westerling was – of hij even op de kinderen wilde letten. En hij begon links en rechts klappen uit te delen. Indiase vrouwen doen dit niet. Indiase vrouwen delen geen klappen uit, zie je, wij slaan onze kinderen niet. Ik bedoel, ik heb mijn dochter één keer een tik gegeven, een van mijn dochters, de oudste, en de jongste twee keer, in hun hele leven. Wij geloven niet in slaan, maar ze zijn eerder bang van onze ogen; ze weten wat we van hen verlangen, wat correct is.

Ik zal je iets vertellen over mijn jongste dochter; toen zij naar de universiteit in Delhi ging, zag ze dat alle meisjes daar bloesjes zonder mouwen droegen. Dus ze vroeg me: “Vind je het goed als ik ook mouwloze bloesjes draag? Want alle meisjes dragen mouwloze bloesjes.”

Ik zei: “Doe maar, als jij je er goed bij voelt.”

Toen vroeg ze: “Mama, waarom draag jij eigenlijk geen mouwloze bloezen?”

Ik zei: “Ik zou me schamen om zoiets te dragen, want ik toon niet graag mijn armen, ik hou er niet van, het is niet goed. Ik vind dat de armen altijd bedekt zouden moeten zijn.”

En toen zei ze onmiddellijk: “In dat geval ben ik het er niet mee eens dat jullie overal maar ‘ja’ op zeggen als ik iets vraag. Jullie hadden ‘nee’ tegen me moeten zeggen. Dat had ik helemaal niet erg gevonden.”

Indiase kinderen hebben dus deze wijsheid wel. Ze zijn net zoals Avadhut, waar ik jullie over vertelde, die zei: “Wie zal me dan nog terechtwijzen, wie zal me ervoor behoeden verkeerde dingen te doen?” Maar zo zijn onze kinderen hier niet, dat is duidelijk te zien; ik weet niet hoe het komt, misschien hebben wij gewoon een sterkere basis, of wat dan ook, maar we houden steeds de teugels stevig in handen, en wijsheid is daarbij van zeer groot belang. Als je tegen een kind zegt: “Je hebt je net heel slecht gedragen” – een kind vindt het verschrikkelijk te weten dat het zich slecht heeft gedragen. Of als je zegt: “Je gedraagt je nu helemaal niet wijs”, dan komt dat heel hard aan bij een kind. ”Ik ben niet wijs, ik heb me niet goed gedragen.”

Maar het beste is nog te zeggen:”Jullie zijn Sahaja yogi’s, jullie zijn bijzondere mensen; je kunt je niet zo gedragen, jullie zijn Sahaja yogi’s.” Het is het beste om ze steeds te blijven vertellen hoe waardig ze zich zouden moeten gedragen en wat er van een Sahaja yogi verwacht wordt. Maar verwen ze nooit. Dat is één ding dat je nooit zou mogen doen, anders zullen ze een voortdurende last voor je worden, ook al zijn het gerealiseerde zielen. Let er dus alsjeblieft op dat je ze niet verwent. Dat is heel belangrijk.

En zoals ik jullie net zei, zou je ook nooit slecht mogen spreken achter elkaars rug. Dit is een heel slechte gewoonte, en zo zul je bhoots aantrekkenen uitermate negatief worden. Als er zo’n gedachte in je hoofd opkomt, laat het dan meteen los. Het is een heel hardnekkige ziekte die snel uitzaait, zodat het je in zijn macht krijgt – ik bedoel, het is zo misselijkmakend te horen dat iemand slecht spreekt over een ander; het is echt misselijkmakend, omdat het niet menselijk is. In de dierenwereld is er een dier, namelijk de hyena. En ze zeggen dat een hyena zo is. Hij komt langzaam naderbij en steelt een kind, of wat dan ook, het is een heel geslepen dier, en iedereen die zich zo gedraagt, noemen we in India ook een hyena; we noemen zo iemand een hyena en we beschouwen hem als een heel lage persoonlijkheid, als iemand zo spreekt.

In Sahaja Yoga siert dit je niet. Sahaja yogi’s zouden nooit slecht over een ander mogen spreken. En ze mogen in het geheel ook niet een ander met elkaar bespreken. Nooit! Als iemand dit doet dan moet je onmiddellijk zeggen:”Nee, ik wil er niets van weten. Vertel het me alsjeblieft niet.” Dit is absoluut geen goede eigenschap. Politici doen dit, maar niet Sahaja yogi’s. Sahaja yogi’s zouden dit nooit mogen doen, want jullie zijn edele mensen, jullie zijn yogi’s. Weten jullie hoe een yogi normaal gezien een gerealiseerde ziel wordt?

Laatst was ik een boek aan het lezen over de Upanishaden, en in één ervan stond -vandaag zag ik het pas ’s ochtends toen ik opstond- er stond over een yogi het volgende geschreven:”Je moet jezelf eerst uithongeren, om te beginnen. Daarna moet je shirshasana[13] doen, en je moet ook pranayama[14] doen. Je moet om vier uur ’s ochtends opstaan, je bad nemen en gaan zitten voor dhyana[15], en voor je dhyana moet je vijf uur blijven zitten. Daarna moet je pranayama doen. Dat is ook een speciale oefening. Het is niet gemakkelijk voor een normaal persoon om dit te doen, omdat je daarbij zestig keer je linkerkant omhoog brengt, door de prana[16] via je linker neusgat in te ademen, dan hou je je adem vierenzestig tellen in, en daarna rechaka: je ademt in tweeëndertig keer uit, kun je je dat voorstellen? En dit moet je 108 keer doen, elke dag, minimum. Dat is het absolute minimum.” Maar er bestaan zoveel oefeningen dat je geschokt zult zijn als ik ze je allemaal zou vertellen.

Zo is er bijvoorbeeld een oefening waarbij je vanuit een rechtstaande positie ineens in een houding springt waarbij je voeten anderhalve meter van elkaar staan – stel je voor. En dan moet je je omdraaien -om je nadi’s te zuiveren moet je je omdraaien en jezelf naar de linkerkant brengen. En aan de linkerkant moet je -dit is een heel moeilijke oefening die er staat beschreven- maar kort samengevat is het een strekoefening, waarbij je je hand links legt en jezelf helemaal strekt, en daarna ga je weer naar je uitgangspositie, waarna je weer met je voeten anderhalve meter van elkaar springt. En dan ga je verder met de rechterkant. En zo zuiver je je nadi’s. Maar er staan nog zoveel andere oefeningen beschreven. Ze zijn vreselijk. Ze zeiden dat simpele oefeningen voor simpele mensen zijn, maar als iemand die ‘yoga’ wil bereiken al deze vreselijke oefeningen moet doen, ik weet het niet, ik bedoel, uiteindelijk zal je lichaam helemaal versleten zijn door deze oefeningen, maar dan zul je tenminste moksha[17] hebben, zie je. Zo is het nu eenmaal.

Maar wat ik jullie hiermee wil zeggen is dat jullie nu alles op een eenvoudige manier hebben gekregen – het was heel gemakkelijk, maar op subtiel vlak blijven al deze onzinnige dingen nog steeds aan je vastkleven, en zelfs nu je in de boot zit zijn ze er nog steeds, waardoor je zwaar begint te wegen, en dit zware gewicht is ertoe in staatje weer naar beneden te trekken. En als je daarbij eenmaal over een bepaalde grens heen bent, ga je pijlsnel de diepte in. Er zijn zoveel mensen die we uit Sahaja Yoga hebben moeten gooien; er zijn er zoveel die Sahaja Yoga hebben verlaten en er zijn ook zoveel nieuwe mensen naar Sahaja Yoga gekomen. Nu worden de nieuwkomers in het begin nog een tijdje door de vingers gezien; maar zij zien ook hoe jullie zich gedragen, en dit is echt heel belangrijk.

Eerst en vooral moeten we dus weten dat we mensen zijn die tot de Sahaja yogi’s behoren – een heel speciaal soort mensen, die een speciale positie hebben; wij hebben zoveel voorrechten, dus we moeten ons uitermate waardig gedragen. Ik heb mensen gezien die om van alles en nog wat beginnen te lachen. Ze zitten ergens in een groepje en beginnen steeds overal om te lachen. Er is helemaal niets om over te lachen, maar toch beginnen ze steeds te lachen. Zelfs als ik zelf aanwezig ben blijven ze maar met elkaar babbelen en praten; ze hebben totaal geen respect. Maar als je guru daar zit dan zou je stil moeten zijn, je zou nederig moeten zijn, je zou eerbied moeten tonen. Dit soort dingen zijn allemaal heel belangrijk en we moeten ze geleidelijk aan leren, want jullie hebben nooit een behoorlijke opvoeding gekregen wat betreft je spirituele leven. Als je bijvoorbeeld naar de kerken kijkt, of de tempels waar je bent geweest, of wat dan ook, dan waren zij geen ware meesters die je konden vertellen hoe je je moet gedragen, welke houding je moet aannemen en wat je moet doen.

Nu zou je dus langzaam maar zeker erop toe moeten zien dat je groeit, en dat je ook heel snel groeit. En daarvoor moet je steeds onthouden dat je je introspectie moet gebruiken om te zien: “Waar sta ik nu? Waar ben ik mee bezig? Ah, nu komt de kwaadheid in me op.” En zodra er kwaadheid in je opborrelt, ga dan voor de spiegel staan en zeg: “Komop, word maar eens goed kwaad!” Zie jezelf dus steeds onder ogen, dan zul je er veel baat bij hebben. Kijk niet naar anderen.

Ik moet je ook zeggen dat zulke mensen, als ze er eenmaal mee beginnen, altijd een groep zullen vormen, en die groep kan groter of kleiner worden, naargelang je eigen houding. Jij hoeft alleen maar te zeggen:”Moeder heeft gezegd dat we nooit naar kwaadsprekerij moeten luisteren.” Luister er zelfs niet naar. Natuurlijk zou je in het begin (van nieuwkomers) wel een hoop moeten tolereren. Als je bijvoorbeeld de brieven zou zien die mij werden geschreven in de beginperiode van Sahaja Yoga, dan zou je er echt gek van worden. Die persoon spreekt slecht over die, een ander persoon spreekt weer slecht over iemand anders; ik bedoel, iedereen zou er gek van worden om dat allemaal te moeten lezen. Daarom lees ik ze ook nooit. Al dat soort brieven verbrandde ik altijd gewoon.

Maar gelukkig zijn deze mensen nu heel verstandig geworden; ze zijn zich bewust van hun verantwoordelijkheid en het zijn werkelijk prachtige mensen geworden, heel begripvol, en de liefde die ze voor elkaar voelen is echt buitengewoon. Alleen door liefde kun je anderen leren kennen, niet door haat. Als je iemand haat, hoe zul je dan ooit meer te weten kunnen komen over zijn schoonheid? Je begint dus de schoonheid van die persoon te zien, en je begint van hem te genieten. Zo gaat het in Sahaja Yoga. Ik zou dus graag hebben dat jullie je kinderen zo opvoeden dat ze zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid als Sahaja yogi’s.

Moge God jullie zegenen!

Wees voorzichtig, er zijn ook kleinere kinderen.

En verwaarloos ze nooit, uiteraard zou je ze nooit mogen verwaarlozen. Laat ze nooit alleen, zelfs als je weg moet, of als je een baan hebt dan kun je die opgeven omwille van de kinderen, tot een zekere leeftijd. Dan kun je de draad weer oppikken als ze groter zijn. Er zijn zoveel dingen die je in huis voor hen kunt doen. En ook mannen moeten weten dat ze elke dag wat tijd met hun kinderen zouden moeten doorbrengen. Dit is ongelofelijk belangrijk, want kinderen brengen zoveel rust.

Let eens op haar, zij rent weg. Mijn aandacht is steeds bij hen. Ik hoop dat ze niet. . . Zijn het voorzichtige kinderen? Of laat iemand bij hen blijven. Er kan steeds afwisselend een vrouw bij de kinderen blijven, beurtelings, om beter op hen te kunnen letten.

Dit is dus een prachtige plek waar we nu zijn, en ik hoop dat het werk nu bijna af is. We hebben de inhuldiging al gehouden, en binnenkort zal alles klaar zijn. Zoals ze zeiden zullen er drie verdiepingen komen. Het zou heel fijn zijn als het zou uitwerken, maar ik weet niet wat jullie hier kunnen doen en wat er nog allemaal moet gebeuren. Heb je dit uitgegraven voor…Een open haard? Het zal een open haard worden. En wat ga je daarboven maken, in het gat? Nog een er bovenop? Goed. Hoe heb je het naar boven gebracht? Geprefabriceerd. Wat staat er nu nog op het programma? Nu is het lunch, nietwaar? Goed. Daar is iemand. Let alsjeblieft op ze. Je kunt het om beurten doen, zie je. Jullie moeten alles opruimen. Laat niets hier liggen. Het is teveel. Eet jij deze maar op. Goed? Ik kan zoveel niet op. Hier is er een hartje!

Een yogini stelt een vraag over de zorg voor westerse tieners. Wat is er aan de hand? Veertien en vijftien? Zijn ze niet in Sahaja Yoga? Ik denk dat je ze naar een school in India moet sturen. Niet Australisch? Zou het van hem mogen? Het hoeft geen Sahaj school te zijn, want daar staan we nog niet op punt, maar je kunt ze op een school zetten, een normale Indiase school. Je kunt ze in een internaat onderbrengen. Dat zal hun redding zijn. En als onze middelbare school klaar is dan kunnen ze daarheen gaan. Want ze moeten naar behoren worden opgevoed. En er zijn ook teveel verleidingen, dat kan ik je wel zeggen. Het is heel gevaarlijk. . . Geef me hun namen. Ze zullen wel toegelaten worden. Zeg maar gewoon dat deze kinderen graag de toelating zouden krijgen in een school daar. Maar de standaard in India ligt heel hoog. Ze zullen een jaar lager moeten beginnen, maar dat is niet erg; ze zullen er in ieder geval een heel goede opleiding krijgen. Je kunt samen met haar op zoek gaan naar een school. Het maakt niet uit waar: in Bombay, Pune, overal. Dat zal in ieder geval al goedkoper zijn dan de scholen hier, en ze zullen er discipline bijgebracht krijgen. Ik ben het met je eens. Niemand bekommert zich om hen, zie je. Want ze maken het de leraars ook lastig. En de overheid bekommert zich ook niet om hen. Maar kinderen zijn zo kostbaar, ze weten zoveel – het is echt verschrikkelijk, ik zeg het je. Het is moeilijk om te begrijpen dat zulke jonge kinderen al dingen weten die wij als studenten geneeskunde niet eens wisten.

O, dank je. Twee, drie kinderen, wie is de jongste? Welke leeftijd heeft de jongste? Zij is de jongste. Wat is haar leeftijd? Elf. Ze is niet te jong. Ze kunnen alle drie gaan. Zij is groot voor haar leeftijd, en ze gedraagt zich heel goed. En hij is heel lang, nietwaar? Ze worden steeds groter en groter, is het niet? Wat is je lengte nu? Ben je al één meter vijftig, of zoiets? Je vader is lang, is het niet? Ja, dat is waar. Zou je graag naar India gaan? Goed. Mooi. Jullie zouden een school moeten zoeken. . . Dat vertelden ze me toen de kinderen… Ik zal een tijdlang niet naar India gaan, maar we kunnen een yogi vragen of hij kan regelen dat ze toegelaten worden in een goede school. In welke klas zit je? Elf. Op niveau O? Dat niveau moet je in ieder geval afmaken, vind ik. Anders zul je alleen maar. . . Je zit toch op niveau O, of niet? Op niveau A? Dus je hebt niveau A al gehad? Dan zit je op niveau O. Laat hem maar beter niveau O afmaken, dat is belangrijk. Gaat hij daarna naar de universiteit? Je kunt wel de toelating krijgen in een universiteit. Over een jaar. Hij kan in India naar een universiteit gaan. Hij kan kunst studeren, of zoiets, het maakt niet uit. Wil je met een computer werken? Wat doe je graag? Wat leer je nu vooral? Wiskunde, of niet? Je houdt niet van wiskunde. Wat nog meer? Biologie. Je hebt dus biologie. Hou je van biologie? Genetica. . . Goed, we zullen zorgen dat we een universiteit voor je vinden, in de richting die hij graag wil doen. Kan hij goed Engels? Wil je graag gaan schrijven? Zou je graag journalist worden? Denk er maar eens over na. En laat het ons maar weten. . Journalistiek kun je gemakkelijk studeren in India, als je dat wilt doen. Maar je zou zelfs toelating kunnen krijgen in genetica – probeer het maar. Dertien. In welke klas zit hij? Ja, hij kan daar naar school gaan. Nee, dat is in orde. Deze sjaal is wel goed. Zal het in april volgend jaar klaar zijn? Ik zal er zijn! Als je het hun leert dan kunnen ze het doen. En dit wordt er dan aan vastgemaakt, zodat je niets hoeft te doen.

Zijn dat cementblokken? Wij hebben ook zoiets, maar in India zijn ze niet sterk. Maar deze kunnen twee verdiepingen dragen? Echt?


[1] Pingala nadi: rechter energiekanaal; correspondeert met het (rechter) sympathische zenuwstelsel. Kanaal van actie en toekomstgericht denken.

[2] Ida nadi: linker energiekanaal; correspondeert met het (linker) sympathische zenuwstelsel. Kanaal van de emoties en het verleden.

[3] nadi: energiekanalen in ons subtiel lichaam. De belangrijkste zijn het linker en rechter energiekanaal, corresponderend met het sympathische zenuwstelsel, en het middenkanaal corresponderend met het parasympathische zenuwstelsel.

[4] bandhan: bescherming

[5] tantrika: beschouwt de Kundalini als een seksuele energie; dit idee druist volledig in tegen de leer en de technieken van Sahaja Yoga

[6] bhoots: vorm van negativiteit; ziel van een overledene die nog sterk gehecht is aan het aardse leven

[7] rakshasa: demon, incarnatie of belichaming van negatieve of duivelse krachten

[8] sushupti: staat van diepe slaap

[9]  brahmaan: betekent letterlijk ‘diegene die tweemaal geboren is en de brahmananda of goddelijke zegen kan voelen’. Ook: hoogste kaste in het vroegere kastensysteem in India.

[10] modus operandi: manier van werken

[11] Angina pectoris: een drukkend, zwaar gevoel en/of pijn midden op de borst (angineuze pijn) dat ontstaat als de hartspier niet voldoende bloed toegevoerd krijgt om het hart zijn werk te laten doen.

[12] badha: subtiele negativiteit, blokkade, hindernis ter hoogte van orgaan of chakra

[13] shirshasana: yogahouding of asana waarbij het lichaam ondersteboven staat, steunend op de kruin en de voorarmen

[14] pranayama: yogaoefening waarmee de ademhaling wordt beheerst; controle over de levensenergie

[15] dhyana: spirituele evolutie

[16] prana: vitale levensenergie, adem – kracht die verbonden is met het rechterkanaal, de ‘Prana Shakti’

[17] moksha: bevrijding, gelukzaligheid